Skšd biorš się pory roku?16 czerwca 2002Ziemia nie tylko obraca się wokół własnej osi, lecz także kršży wokół Słońca. Czas, w którym dokonuje jednego okršżenia (poruszajšc się ze redniš prędkociš 30 km/s) jest równy jednemu rokowi. Jest to jednoczenie druga po dobie podstawowa jednostka naszej miary czasu, równa 365 dniom 5 godzinom 48 minutom i 46 sekundom. Podczas jednego okršżenia Słońca Ziemia wykonuje 365 i 1/4 obrotu wokół własnej osi.
O obrotu Ziemi nie jest prostopadła do ziemskiej orbity wokółsłonecznej, lecz jest do niej nachylona pod kštem 66,5o. Ma to ważne konsekwencje. Temu włanie ukonemu ustawieniu osi do orbity zawdzięczamy występowanie pór roku oraz wszystkie zjawiska zwišzane ze zmiennš długociš dnia i nocy. Jest to uwidocznione na rysunku powyżej: w grudniu i styczniu Ziemia zwraca do Słońca swš południowš półkulę, podczas gdy półkula północna jest od Słońca odwrócona. Na półkuli południowej Słońce wspina się wysoko nad horyzont zataczajšc na niebie szeroki łuk. Długoć dnia jest dzięki temu większa od 12 godzin. Na półkuli północnej wszystko przebiega w tym czasie na odwrót: Słońce wspina się nad horyzont na niewielkš wysokoć i zatacza na niebie krótki łuk, a dzień trwa krócej niż 12 godzin. Promienie słoneczne nie docierajš w okolice północnego bieguna Ziemi, w których panuje noc polarna. Na południowej półkuli Ziemi mamy wówczas lato, na północnej - zimę. Pół roku póniej (czerwiec-lipiec) jest dokładnie odwrotnie. Wiosnš (marzec-kwiecień) i jesieniš (wrzesień-padziernik) Słońce wieci wprost na równik. Przez kilka dni w końcu marca i kilka dni w końcu wrzenia długoć dnia i nocy jest prawie na całej Ziemi jednakowa (wyjštkiem sš tu bliskie okolice biegunów) i wynosi 12 godzin.

Rys. Głównš przyczynš zmian pór roku jest ukone ustawienie oznaczonej na rysunku czerwonš liniš osi obrotu Ziemi do orbity, po której Ziemia kršży wokół Słońca.
autor: Joachim Ekrutt
tłumaczenie: Michał Różyczka