Wszystko o drodze pozornego ruchu Słońca
16 czerwca 2002
Dopóki nie przeprowadzono odpowiednich doœwiadczeń, ruch obrotowy Ziemi można było obserwować tylko poprzez pozorny obrót sfery niebieskiej z towarzyszšcymi mu wschodami i zachodami ciał niebieskich. Podobnie było z ruchem obiegowym Ziemi po orbicie wokółsłonecznej, który obserwowano jako pozorny ruch Słońca.

Słońce znajduje się setki tysięcy razy bliżej nas niż pozostałe gwiazdy. Z tego też powodu różne pozycje zajmowane przez Ziemię na jej orbicie odpowiadajš różnym pozycjom zajmowanym przez Słońce na tle gwiazd (rysunek).



Po upływie jednego roku i Ziemia na swej orbicie, i Słońce na tle gwiazd powracajš do punktu wyjœcia. W swym pozornym ruchu poprzez gwiazdozbiory Słońce przesuwa się z zachodu na wschód, a więc w kierunku przeciwnym do kierunku pozornego obrotu sfery niebieskiej wywołanego obrotem Ziemi wokół osi. Tor ruchu Słońca nosi nazwę ekliptyki i jest ustawiony ukoœnie względem równika niebieskiego w taki sposób, że jedna jego połowa leży na półkuli północnej nieba, druga zaœ - na półkuli południowej. Nazwa "ekliptyka" pochodzi od greckiego słowa eklipsos oznaczajšcego zaćmienie (porównaj z angielskim "eclipse"). Podczas zaćmień Słońca i Księżyca oba te ciała niebieskie znajdujš się zawsze w pobliżu ekliptyki. Fakt ten znany był już astronomom babilońskim na tysišce lat przed naszš erš. Ekliptyka jest jednš z najważniejszych linii na niebie. Na mapach nieba bywa zazwyczaj oznaczana liniš przerywanš.


autor: Joachim Ekrutt
tłumaczenie: Michał Różyczka