Arka Noego19 czerwca 2002
Wielu badaczy uważa, że biblijna opowieć o Arce Noego i potopie w Księdze Rodzaju nie jest opisem rzeczywistej katastrofy, lecz alegoriš. Co pewien czas jednak pojawiajš się opinie, że wielka łód Noego istniała naprawdę i udało się jš odnaleć.
Latem 1916 r. rosyjski pilot, porucznik Władimir Roskowicki, owiadczył, że widział kadłub wielkiego statku, wystajšcy ze zbocza góry Ararat we wschodniej Turcji. Biblici uważajš, że tam włanie spoczęła Arka Noego po potopie. Car wysłał grupę poszukiwaczy, którzy odnaleli i zbadali tajemniczš łód. Ich raport rzekomo zaginšł podczas rewolucji padziernikowej. Na poczštku lat pięćdziesištych amerykański inżynier naftowy George Jefferson Greene wykonał podobno wyrane fotografie obiektu przypominajšcego statek, przelatujšc helikopterem na wysokoci 30 metrów nad szczytem Araratu. W 1962 r. zamordowano go w tajemniczych okolicznociach w Gujanie, gdzie pracował, a fotografie Arki zaginęły bez ladu.
W 1955 r. francuski przemysłowiec Fernand Navarra wykopał kawałek bardzo starego drewna, stanowišcy fragment konstrukcji podobnej do kadłuba statku, widocznej pod lodowcem na Araracie. Navarra uważa, że jest to fragment Arki Noego. Amerykanie zbadali drewno za pomocš izotopu węgla C14 i stwierdzili, że liczy sobie zaledwie 1400 lat. Z pewnociš nie jest to wiek biblijny. W latach osiemdziesištych były astronauta James Irwin poprowadził kilka wypraw na Ararat w poszukiwaniu Arki.
Jego poszukiwania nie przyniosły rezultatu. Największy rozgłos zyskało inne odkrycie "arkologiczne." W odległoci zaledwie 32 kilometrów od Araratu, w pamie Akyayla, u stóp góry A1 Judi odkryto niezwykły duży obiekt w kształcie statku. Istniejš ródła, które wskazujš tę włanie górę jako miejsce, w którym spoczęła Arka. W latach pięćdziesištych osobliwy obiekt zauważyli po raz pierwszy lotnicy tureckich sił powietrznych podczas lotów patrolowych. W latach osiemdziesištych i dziewięćdziesištych zorganizowano kilka wypraw, których celem było zbadanie niezwykłego tworu. Wród uczestników znaleli się amerykański specjalista od katastrof morskich, David Fasold, oraz badacz Vendyl Jones.
Obiekt wyglšda jak wzgórze w kształcie statku, otoczone wysokim zrębem. Wielkociš odpowiada rozmiarom Arki Noego, opisanym w Księdze Rodzaju. Nie ma tam jednak ani ladu drewna i innych szczštków organicznych. Fasold twierdzi, że biblijna Arka skamieniała, geologowie natomiast dajš odpór jego argumentom i uważajš, że jest to fałd skalny (synklina), który kształtem przypomina statek. Sugerowano nawet, że niezwykłe zjawisko geologiczne mogło zainspirować opowieć o Arce Noego. Jest to interesujšce przewartociowanie tradycyjnych poglšdów. Tymczasem Fasold i naukowcy tureccy nadal badajš Arkę w pobliżu A1 Judi, w nadziei, że jeden z wielkich cudów biblijnych nie jest tylko mitem.
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska