Żywe Skamieliny (II)7 lipca 2002
Do najdziwniejszych eksponatów Booth Museum w Brighton należy zmumifikowana ropucha. Znaleziono jš we wnętrzu okršgłego krzemienia, rozłupanego przez robotników w kamieniołomach w Lewes w East Sussex, w l899 r. Trzeba dodać, że autentycznoć eksponatu jest wštpliwa, ponieważ muzeum otrzymało go od Charlesa Dawsona.
Słynny wiktoriański geolog William Buckland przeprowadził okrutny eksperyment, zamykajšc dwadziecia cztery żywe ropuchy w otworach, wydršżonych w wapieniu i piaskowcu i zakopujšc je na rok we własnym ogrodzie. Kiedy je odkopał, stwierdził, że wszystkie ropuchy uwięzione w piaskowcu były martwe, przeżyły natomiast te, które umiecił w wapieniu.
Obserwacje doprowadziły do powstania teorii, która głosi, że młode ropuchy wciskajš się w szczeliny porowatych skał i rosnšc zostajš w nich uwięzione. Warto zauważyć, że w krzemieniu z Lewes znajdował się wšski kanał. Zapach uwięzionej ropuchy wabi do wnętrza skały owady, którymi płaz może się żywić, a porowata powierzchnia zapewnia dopływ powietrza. Ponadto w stanie hibernacji znacznie spada zapotrzebowanie ropuch na energię, co może tłumaczyć ich zdolnoć do przetrwania nawet kilku lat w takich warunkach.
Teorię potwierdziło niedawno niezwykłe wydarzenie, które dowiodło, że przypadki przetrwania uwięzionych płazów zdarzajš się także współczenie. W padzierniku 1995 r. uczniowie Rhyl High School w Północnej Walii porzšdkowali zaniedbany teren wokół niewielkiej sadzawki. Znaleli wówczas starš puszkę po napoju gazowanym, w której tkwiła żywa i zdrowa żaba długoci 5 centymetrów. Płaz był znacznie większy niż otwór w puszce, musiał więc dostać się do rodka znacznie wczeniej, jako młody osobnik. Zgodnie z datš na puszce, napój sprzedano w maju 1994r., co oznacza, że żaba żyła w pułapce ponad rok. Żywiła się zapewne owadami i innymi niewielkimi żyjštkami, które dostały się do puszki. Nie brakowało jej także wilgoci, bo przez otwór przedostawała się woda deszczowa i rosa.
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska