Jestem niezalogowany   zaloguj mnie   /   rekrutacja do Tajne.org


19.1. Skutki fizjologiczne
9 lipca 2002
Po przybyciu do szpitala Michalak nie opowiedział badajšcemu go lekarzowi całej historii. Oœwiadczył tylko, że został poparzony "spalinami wydobywajšcymi się z samolotu ". Stwierdzono oparzenia pierwszego stopnia, opatrzono je i wypuszczono go do domu. Dwa dni póŸniej zbadał go lekarz domowy, który przepisał leki przeciwbólowe i przeciw wymiotne. Testy wykonane w tydzień póŸniej w Zakładach Badań Nuklearnych w Whitcshell nie wykazały promieniowania powyżej normalnego poziomu tła.

Przez kilka tygodni po incydencie Michalak nie był w stanie utrzymać pokarmu w żołšdku i stracił na wadze dwadzieœcia dwa funty. Limfocyty we krwi spadły z 25 do 1 ( procent, ale po czterech tygodniach wróciły do normy. Oględziny lekarskie ujawniły, że cierpiał także na infekcję skóry "ze zmianami typu pokrzywkowego, z liszajowatymi zmianami zapalnymi". Wystšpiła biegunka i "ogólna pokrzywka", okresowe zmęczenie, zawroty głowy i mdłoœci. Odczuwał drętwienie i chronicznie puchły mu stawy. Czasami ciało wydzielało "nieznoœny odór".

Diagnoza hematologa stwierdzała, że krew Michalaka zawiera "pewne nietypowe komórki limfoidalne w szpiku kostnym i wykazuje umiarkowany wzrost liczby komórek plazmatycznych". Œwiadek uskarżał się także na uczucie pieczenia w okolicy szyi i klatki piersiowej. Niekiedy jego ciało "stawało się fioletowe", dłonie puchły "jak balony", zawodził go wzrok, tracił przytomnoœć.

W sierpniu 198 roku Michalak spędził dwa tygodnie w Kliniec Mayo w Rochester, w stanic Minnesota, USA, na własny koszt. Stwierdzono tam, że jest zdrowy, z wyjštkiem zapalenia skóry na podłożu neurologicznym i lekkich omdleń wskutek nagłego spadku ciœnienia krwi w mózgu, przypisywanego hiperwentylacji lub zakłóceniom w układzie kršżenia (Michalak cierpiał na kłopoty z sercem od wielu lat). Testy psychiatryczne nie wykazały skłonnoœci do urojeń, halucynacji czy zaburzeń emocjonalnych. Szczególne geometryczne blizny po oparzeniu na piersi i brzuchu przypisywano działaniu termicznemu. Œlady odpowiadały "kracie wydechowej" NOL-a, z około trzydziestoma małymi otworami [patrz zdjęcie].


W sumie Michalak został przebadany przez dwudziestu siedmiu lekarzy, ale żaden nic umiał wyjaœnić przyczyny jego dolegliwoœci.' Dochodzenie było prowadzone przez departamenty Zdrowia i Opieki Społecznej oraz Obrony Narodowej, Narodowš Radę Badań Naukowych (NRC), Uniwersytet w Kolorado, Kanadyjskš Radę Badania Zjawisk Atmosferycznych, RCMP i RCAF, a także przez Zakłady Badań Nuklearnych w Whiteshell. Doktor Horace Dudlcy, były szef laboratorium radioizotopowego w Szpitalu Marynarki Wojennej USA w Nowym Jorku, uważa, że mdłoœci i wymioty, po których następowała biegunka, utrata wagi i spadek liczby limfocytów "sš klasycznymi objawami poddania ciała promieniowaniu rentgenowskiemu lub gamma".

Doktor Dudley stwierdza: "Zakładam, że pan Michalak otrzymał dawkę od stu do dwustu rentgenów. Na szczęœcie działanie promieniowania trwało krótko, bo w przeciwnym razie byłoby œmiertelne..."



autor: Timothy Good
tłumaczenie: Grażyna Gasparska