25. Seks na pokładzie UFO15 lipca 2002
Większoć kontaktów nawišzywanych między ludmi i kosmitami należy do bliskich spotkań pierwszego stopnia - zauważenie UFO na niebie. Mniej powszechnym rodzajem kontaktu jest bliskie spotkanie drugiego stopnia, kiedy to latajšce spodki oraz ich właciciele obserwowani sš na ziemi.
Bliskie spotkania trzeciego stopnia - przypadki, gdy ludzie twierdzš, że zostali zabrani na pokład obcego statku - należš do najrzadszych. Jednakże zdarzenia takowe, stanowišce ogromnš mniejszoć wszystkich doniesień, najtrudniej również wyjanić za pomocš zwykłych domysłów. W cišgu ostatnich piętnastu lat liczba ludzi utrzymujšcych, że zostali porwani przez kosmitów, z nieznanych, powodów znacznie się zwiększyła, lecz podobne historie znane sš od grubo ponad trzydziestu lat.
Wieczorem 14 padziernika 1957 roku Antonio Villas Boas, dwudziestotrzyletni brazylijski rolnik, spostrzegł osobliwe białe wiatło unoszšce się nisko na skraju pola, które orał traktorem. Kiedy pieszo podszedł tam, oddaliło się ono od niego i mimo ponawianych prób zbliżenia się, wiatło mu się wymknęło.
Następnego wieczoru zjawiło się ponownie, lecz tym razem wylšdowało bezporednio przed traktorem Brazylijczyka. Przyglšdajšc się z bliska, Villas Boas zauważył, że owietlało ono obracajšcš się metalicznš kopułę, osadzonš na teleskopowych nogach, i zmieniało kolor z czerwonego na zielony. Przeczuwajšc niebezpieczeństwo, Brazylijczyk zeskoczył z maszyny i próbował uciec, lecz trzy małe istoty ubrane w obcisłe szare skafandry i hełmy zakrywajšce twarze zacišgnęły go z powrotem. Zabranego na statek, siłš rozebrano i pokryto całego jakim przezroczystym płynem, po czym poddano go badaniom medycznym.
To co nastšpiło dalej, jeli jest prawdš, byto krokiem naprzód w kontaktach między ludmi i kosmitami. Rolnika pozostawiono w innym pomieszczeniu na statku z nagš kosmitkš, którš opisał on póniej jako "pięknš, lecz różnišcš się od kobiet, które znam". Miała ona sięgajšce połowy pleców, rozjanione włosy, wystajšce koci policzkowe, doć wydatne rysy i duże, lekko skone oczy.
Villas Boas okrelił jej ciało jako wspaniałe, z wysoko osadzonymi i szeroko rozstawionymi piersiami, wšskš tališ i małym brzuchem, szerokimi biodrami i takimi że udami. Mimo że z pewnociš nie była człowiekiem, rolnik był podniecony i po chwili rozpoczšł odbywać z niš stosunek. Chwile tej międzyplanetarnej namiętnoci nieznacznie tylko zakłócane były zwierzęcymi pomrukami, wydobywajšcymi się regularnie z ust kosmitki.
Kiedy ich czułoci miały się już ku końcowi, kobieta wskazała na swój brzuch, a potem na niebo, innym humanoidom pozostawiajšc wyprowadzenie oszołomionego kochanka ze statku. Antonio Villas Boas nie mówił o zajciu nikomu, nawet rodzinie ani bliskim przyjaciołom, słusznie sšdzšc, że nikt by mu nie uwierzył. Jednakże po kilku tygodniach, gdy zaczšł odczuwać nieprzyjemne, dolegliwoci (między innymi silne bóle głowy, pieczenie i łzawienie oczu, chwilowe utraty przytomnoci i pojawienie się różnych zmian na ciele), zmienił zdanie. Opowiedział swš niesamowitš historię lekarzom z miejscowego szpitala, a następnie został wysłany do Rio de Janeiro, gdzie poddano go badaniu i przesłuchano.
Prowadzšcy dochodzenie doktor Alvaro Fontes doszedł do wniosku, że pacjent mówił szczerš prawdę, i dodał, że jego dolegliwoci wyglšdały na skutki napromieniowania, mimo że badania nie były w stanie potwierdzić tego bez wštpliwoci.
Ze względu na osobliwš naturę historii Brazylijczyka, niewielu ludzi, włšczajšc w to najbardziej dowiadczonych ufologów, dało jej wiarę. Jednakże w cišgu ostatnich trzydziestu lat spora liczba innych ofiar porwań, poddana hipnozie, przypomniała sobie podobne wydarzenia. Badania medyczne, a szczególnie pobieranie krwi, komórek jajowych czy spermy, stały się normalnš częciš takich spotkań. Mamy też kilka przykładów zmuszania ludzi do odbycia stosunku z kosmitami. Mimo że historie te mogš wywoływać oburzenie, znaki na ciałach porwanych wydajš się potwierdzać ich wspomnienia.
W innych sytuacjach porwane kobiety przeżywały albo załamanie nerwowe, albo żyły w cišgłym strachu przed powtórzeniem się koszmaru. Profile psychologiczne takich kobiet ujawniajš, że ich póniejsze postępowanie jest uderzajšco podobne do zachowania ofiar zwykłego gwałtu; niska samoocena, brak zaufania w stosunku do własnego ciała, wstręt do własnej płciowoci i nieufnoć sš tu odczuciami powszechnymi. W Stanach Zjednoczonych przynajmniej trzy ofiary takich porwań popełniły samobójstwo.
Można jedynie snuć domysły, jakie wiadomoci o naszej cywilizacji chcš uzyskać obcy przybysze, stosujšc tak brutalne metody wymuszonego sztucznego zapłodnienia czy pobierania komórek jajowych. Wielu ufologów obecnie sšdzi, że kosmici regularnie porywajš ludzi w ramach swego rodzaju programu krzyżowania ras i że ofiary porwania pełniš rolę królików dowiadczalnych w tych pozaziemskich eksperymentach genetycznych. Czy majš rację?
Kiedy poważni badacze nie brali pod uwagę zjawiska porwań. Ale czasy te dawno już minęły. Po rzekomym uprowadzeniu brazylijskiego rolnika ponad trzydzieci pięć lat temu, zbyt wielu ludzi wystšpiło z praktycznie takš samš historiš, aby wydarzenia zaklasyfikować jako czystš fantazję. Podobnie jak Antonio Villas Boas, osoby te nie miały innego wyboru niż poddać się woli porywaczy. Tak jak i jemu, nie dano im szansy na protesty czy odmowę współpracy. Ale co najważniejsze, podawane przez nich opisy kosmitów, którzy naruszyli ich prywatnoć, odpowiadajš portretowi dokonanemu przez Brazylijczyka w 1957 roku.
Antonio Villas Boas niedawno zmarł, do samego końca utrzymujšc, że jego nadzwyczajna historia była prawdziwa.
autor: Richard Lazarus
tłumaczenie: Marcin Chodomski
Wieczorem 14 padziernika 1957 roku Antonio Villas Boas, dwudziestotrzyletni brazylijski rolnik, spostrzegł osobliwe białe wiatło unoszšce się nisko na skraju pola, które orał traktorem. Kiedy pieszo podszedł tam, oddaliło się ono od niego i mimo ponawianych prób zbliżenia się, wiatło mu się wymknęło.
Następnego wieczoru zjawiło się ponownie, lecz tym razem wylšdowało bezporednio przed traktorem Brazylijczyka. Przyglšdajšc się z bliska, Villas Boas zauważył, że owietlało ono obracajšcš się metalicznš kopułę, osadzonš na teleskopowych nogach, i zmieniało kolor z czerwonego na zielony. Przeczuwajšc niebezpieczeństwo, Brazylijczyk zeskoczył z maszyny i próbował uciec, lecz trzy małe istoty ubrane w obcisłe szare skafandry i hełmy zakrywajšce twarze zacišgnęły go z powrotem. Zabranego na statek, siłš rozebrano i pokryto całego jakim przezroczystym płynem, po czym poddano go badaniom medycznym.
To co nastšpiło dalej, jeli jest prawdš, byto krokiem naprzód w kontaktach między ludmi i kosmitami. Rolnika pozostawiono w innym pomieszczeniu na statku z nagš kosmitkš, którš opisał on póniej jako "pięknš, lecz różnišcš się od kobiet, które znam". Miała ona sięgajšce połowy pleców, rozjanione włosy, wystajšce koci policzkowe, doć wydatne rysy i duże, lekko skone oczy.
Villas Boas okrelił jej ciało jako wspaniałe, z wysoko osadzonymi i szeroko rozstawionymi piersiami, wšskš tališ i małym brzuchem, szerokimi biodrami i takimi że udami. Mimo że z pewnociš nie była człowiekiem, rolnik był podniecony i po chwili rozpoczšł odbywać z niš stosunek. Chwile tej międzyplanetarnej namiętnoci nieznacznie tylko zakłócane były zwierzęcymi pomrukami, wydobywajšcymi się regularnie z ust kosmitki.
Kiedy ich czułoci miały się już ku końcowi, kobieta wskazała na swój brzuch, a potem na niebo, innym humanoidom pozostawiajšc wyprowadzenie oszołomionego kochanka ze statku. Antonio Villas Boas nie mówił o zajciu nikomu, nawet rodzinie ani bliskim przyjaciołom, słusznie sšdzšc, że nikt by mu nie uwierzył. Jednakże po kilku tygodniach, gdy zaczšł odczuwać nieprzyjemne, dolegliwoci (między innymi silne bóle głowy, pieczenie i łzawienie oczu, chwilowe utraty przytomnoci i pojawienie się różnych zmian na ciele), zmienił zdanie. Opowiedział swš niesamowitš historię lekarzom z miejscowego szpitala, a następnie został wysłany do Rio de Janeiro, gdzie poddano go badaniu i przesłuchano.
Prowadzšcy dochodzenie doktor Alvaro Fontes doszedł do wniosku, że pacjent mówił szczerš prawdę, i dodał, że jego dolegliwoci wyglšdały na skutki napromieniowania, mimo że badania nie były w stanie potwierdzić tego bez wštpliwoci.
Ze względu na osobliwš naturę historii Brazylijczyka, niewielu ludzi, włšczajšc w to najbardziej dowiadczonych ufologów, dało jej wiarę. Jednakże w cišgu ostatnich trzydziestu lat spora liczba innych ofiar porwań, poddana hipnozie, przypomniała sobie podobne wydarzenia. Badania medyczne, a szczególnie pobieranie krwi, komórek jajowych czy spermy, stały się normalnš częciš takich spotkań. Mamy też kilka przykładów zmuszania ludzi do odbycia stosunku z kosmitami. Mimo że historie te mogš wywoływać oburzenie, znaki na ciałach porwanych wydajš się potwierdzać ich wspomnienia.
W innych sytuacjach porwane kobiety przeżywały albo załamanie nerwowe, albo żyły w cišgłym strachu przed powtórzeniem się koszmaru. Profile psychologiczne takich kobiet ujawniajš, że ich póniejsze postępowanie jest uderzajšco podobne do zachowania ofiar zwykłego gwałtu; niska samoocena, brak zaufania w stosunku do własnego ciała, wstręt do własnej płciowoci i nieufnoć sš tu odczuciami powszechnymi. W Stanach Zjednoczonych przynajmniej trzy ofiary takich porwań popełniły samobójstwo.
Można jedynie snuć domysły, jakie wiadomoci o naszej cywilizacji chcš uzyskać obcy przybysze, stosujšc tak brutalne metody wymuszonego sztucznego zapłodnienia czy pobierania komórek jajowych. Wielu ufologów obecnie sšdzi, że kosmici regularnie porywajš ludzi w ramach swego rodzaju programu krzyżowania ras i że ofiary porwania pełniš rolę królików dowiadczalnych w tych pozaziemskich eksperymentach genetycznych. Czy majš rację?
Kiedy poważni badacze nie brali pod uwagę zjawiska porwań. Ale czasy te dawno już minęły. Po rzekomym uprowadzeniu brazylijskiego rolnika ponad trzydzieci pięć lat temu, zbyt wielu ludzi wystšpiło z praktycznie takš samš historiš, aby wydarzenia zaklasyfikować jako czystš fantazję. Podobnie jak Antonio Villas Boas, osoby te nie miały innego wyboru niż poddać się woli porywaczy. Tak jak i jemu, nie dano im szansy na protesty czy odmowę współpracy. Ale co najważniejsze, podawane przez nich opisy kosmitów, którzy naruszyli ich prywatnoć, odpowiadajš portretowi dokonanemu przez Brazylijczyka w 1957 roku.
Antonio Villas Boas niedawno zmarł, do samego końca utrzymujšc, że jego nadzwyczajna historia była prawdziwa.
autor: Richard Lazarus
tłumaczenie: Marcin Chodomski