26. Wypowiedzi znanych ludzi na temat UFO15 lipca 2002
Podobno dr Herman Oberth, ojciec współczesnej nauki o rakietach powiedział: "UFO skonstruowały i kierujš nimi inteligentne istoty stojšce na bardzo wysokim szczeblu rozwoju. Sš one napędzane za pomocš zakrzywiania pola grawitacyjnego, w wyniku czego grawitacja zamieniana jest na użytecznš energię. Mój umysł podpowiada mi, że sš to bez wštpienia pojazdy o zasięgu międzyplanetarnym. Zarówno ja, jak i moi koledzy, jestemy przekonani, że nie pochodzš one z naszego systemu słonecznego, niemniej mogš one wykorzystywać Marsa lub inne położone w nim ciało w charakterze stacji poredniej. Uważam, że nie pochodzš one z naszego układu słonecznego, a być może nawet z naszej galaktyki".
Wiele lat póniej powiedział także: "Nie możemy przypisywać sobie wszystkich zasług w zakresie postępu, który dokonał się w pewnych dziedzinach. Udzielono nam pomocy".
Na pytanie, kto udzielił nam tej pomocy, odrzekł: "Ludzie z innych wiatów".
***
Senator Barry Goldwater, emerytowany generał brygady sił powietrznych i dowiadczony pilot, owiadczył: "Jestem przekonany, że w przestrzeni kosmicznej istniejš obce istoty. Być może nie wyglšdajš tak jak my, niemniej wyprzedzajš nas, jak sšdzę, znacznie w rozwoju".
Twierdził, że nie pozwolono mu zajrzeć do archiwów sił powietrznych dotyczšcych zjawiska UFO: "Uważam, że pod nadzorem rzšdu prowadzone sš w cisłej tajemnicy badania zjawiska UFO, o których nie informuje się opinii publicznej i o których nic nie będziemy wiedzieli, dopóki siły powietrzne nie postanowiš ich ujawnić".
Oznajmił; że wierzy raportom pilotów sił powietrznych, marynarki wojennej oraz cywilnych, którzy donoszš o UFO przelatujšcych w pobliżu ich samolotów i odlatujšcych z niezwykłš prędkociš.
"Pamiętam pewien przypadek z Georgii, który miał miejsce w latach pięćdziesištych, kiedy to samolot gwardii narodowej ruszył w pocig za UFO i nigdy już nie wrócił. Pamiętam również przypadek z Franklin w stanie Kentucky, kiedy tu cztery samoloty wojskowe ledziły UFO. Jeden z nich eksplodował w powietrzu i do dzi nie wiadomo dlaczego".
***
Komentujšc zejcie z orbity amerykańskiej rakiety wystrzelonej 2 czerwca 1959 roku, dr Werhner von Braun, legendarny konstruktor rakietowy, stwierdził: "Okazuje się, że stanęlimy twarzš w twarz z potęgami znacznie silniejszymi, niż poczštkowo zakładalimy, których obecna baza nie jest nam znana. Jak na razie nie mogę powiedzieć na ten temat nic więcej. Próbujemy obecnie wejć w bliższy kontakt z tymi siłami i być może za szeć lub dziewięć miesięcy będzie można powiedzieć na ten temat co więcej".
***
W czasie przemówienia wygłoszonego 12 maja 1962 roku w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych generał Douglas MacArthur stwierdził: "Stoicie teraz w obliczu nowego wiata, wiata przemian. Używamy dziwnych terminów, mówimy o ujarzmieniu energii kosmicznej bšd ostatecznym konflikcie między zjednoczonš ludzkociš i gronymi siłami pochodzšcymi z innych planet naszej galaktyki".
***
Pułkownik L. Gordon Cooper, astronauta, uczestnik misji Mercury-9 i Gemini-5, powiedział: "Uważam, że te pozaziemskie pojazdy i ich załogi odwiedzajšce naszš planetę przybywajš z innych planet, które sš oczywicie bardziej zaawansowane technicznie od nas, Ziemian. Uważam, że potrzeba nam skoordynowanego, wysokiego rangš naukowego programu zajmujšcego się gromadzeniem i analizowaniem danych pochodzšcych z całej Ziemi dotyczšcych wszelkiego rodzaju bliskich spotkań, który okreliłby także najlepszy sposób wzajemnych, przyjaznych kontaktów z tymi istotami. Na poczštek będziemy musieli zapewne pokazać im, że nauczylimy się rozwišzywać nasze problemy w sposób pokojowy, a nie za pomocš zbrojnych konfliktów, aby móc być przyjętym na członka społecznoci wszechwiatowej. Przyjęcie nas do tego grona miałoby dla nas ogromne znaczenie i umożliwiłoby nam dokonanie znaczšcego postępu we wszystkich dziedzinach. Zatem w interesie Narodów Zjednoczonych leży, aby zabrać się do sprawy właciwie i bezzwłocznie. Przez wiele lat żyłem z tš tajemnicš, którš nosiłem w sobie, ponieważ tak jak wszyscy specjalici zwišzani z astronautykš byłem zobowišzany do jej zachowania. Obecnie mogę ujawnić, że nasze radary codziennie namierzajš obiekty nieznanej konstrukcji i pochodzenia. Istniejš tysišce raportów naocznych wiadków i olbrzymia iloć dokumentów, które tego dowodzš, lecz nikt nie chce ujawnić ich społeczeństwu. Dlaczego? Otóż dlatego, że władze bojš się, iż ludzie mogš pomyleć, że chodzi tu o jakich przerażajšcych najedców. Tak więc nadal obowišzuje zasada: Pod żadnym pozorem nie wolno nam dopucić do paniki".
W czasie innego wywiadu oznajmił: "Jeli chodzi o mnie, uważam, że na Ziemi dokonano zbyt wielu nie wyjanionych obserwacji UFO, aby negować możliwoć istnienia życia w kosmosie, poza granicami naszego wiata".
***
Edgar D. Mitchell, astronauta, uczestnik lotu Apollo-14, w roku 1971 owiadczył: "Wszyscy wiemy, że UFO to rzeczywistoć. Nie wiemy tylko, skšd one pochodzš".
***
Richard Terrile, astronom z Jet Propulsion Laboratory (Laboratorium Napędów Odrzutowych), stwierdził: "Nadejdzie czas, gdy zdamy sobie sprawę, że nie jestemy pępkiem wszechwiata. Galaktyka może roić się od form życia. Mogš istnieć miniony cywilizacji".
***
Dick D'Amato, doradca ds. bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego senatora Roberta Byrda, członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego (National Security Council), owiadczył w roku 1991, że potężne wpływowe rzšdowe "czarne ramię" utrzymuje w tajemnicy informacje na temat UFO oraz wydaje nielegalnie ogromne pienišdze na tę operację.
Dr Władymir Ażaża: "Neil Armstrong zameldował kontroli lotu, że obserwowały ich dwa duże, tajemnicze obiekty, które wylšdowały w pobliżu modułu księżycowego. Ta informacja nigdy nie trafiła do wiadomoci publicznej, ponieważ NASA ocenzurowała jš".
Według dra Aleksandra Kazancewa "Buzz" Aldrin nakręcił z wnętrza modułu księżycowego kolorowy film przedstawiajšcy UFO, po czym kontynuował ich filmowanie po wyjciu na zewnštrz razem z Armstrongiem. Armstrong potwierdził to, lecz odmówił podawania szczegółów. Stwierdził jedynie, że w utajnienie tej sprawy zamieszana jest CIA.
***
Pułkownik John Glenn, pierwszy amerykański astronauta, stwierdził którego razu, że "niektóre raporty na temat UFO sš uzasadnione". W czasie swojego historycznego lotu, który odbył się 20 lutego 1962 roku, nadał przez radio otwartym tekstem niezwykły opis tysięcy zielonożółtych "robaczków więtojańskich", które zbliżyły się do jego kosmicznej kapsuły.
***
Admirał Roscoe H. Hillenkoetter, były dyrektor CIA, 28 lutego 1960 roku oznajmił: "Oficjalnie wprowadzona procedura utajniania i omieszania służy do wpajania społeczeństwu przekonania, że niezidentyfikowane obiekty latajšce sš bzdurš. W celu ukrycia prawdy siły powietrzne nakazały milczenie nawet swojemu personelowi".
***
Zbadawszy osobicie 7000 raportów, 7 czerwca 1968 roku Lee Katchen, fizyk atmosferyczny zatrudniony w NASA, owiadczył, że jego zdaniem UFO sš pozaziemskimi sondami.
"Obserwacje UFO sš obecnie bardzo pospolite i wojsko nie ma czasu zawracać sobie nimi głowy. Tak więc kiedy pojawiajš się one, usuwajš je z ekranu. Główne systemy obronne kraju majš wbudowane odpowiednie filtry, które eliminujš z ekranów radarów UFO".
Zapytany o szczegóły wymienił sieć radarowš SAGE (Semi-Automatic Ground Environmental System), północnoamerykański system obrony powietrznej, który monitoruje wszystkie loty.
"Filtry odrzucajš wszystkie niekonwencjonalne obiekty i cele, w zwišzku z czym nie jest prowadzona rejestracja UFO".
Niekonwencjonalne obiekty sš odrzucane, ponieważ jestemy najwidoczniej zainteresowani wyłšcznie celami rosyjskimi majšcymi potencjalnie wrogi charakter. Co, co unosi się w powietrzu, a następnie rusza nagle z prędkociš 5000 mil na godzinę (8045 krn/h), nie interesuje nas, ponieważ to nie może być nieprzyjaciel. UFO przechwytywane sš przez radary naziemne i napowietrzne i sš stale fotografowane za pomocš lotniczych fotokarabinów. Na niebie lata tak dużo UFO, że siły powietrzne musiały stworzyć specjalny system do ich odfiltrowywania.
***
James A. Lovell wyznał, że w czasie lotu Gemini-12 w listopadzie 1966 roku, podczas którego ustanowił razem z Edwinem E. Aldrinem wynoszšcy 5,5 godziny rekord długoci czasu przebywania poza statkiem, widział "cztery obiekty ustawione w jednej linii. Wiedziałem, że to nie sš gwiazdy".
***
Eugene Cernan, członek załogi Apollo-10 i dowódca Apollo-17, w opublikowanym w roku 1973 w Los Angeles Timesie artykule powiedział: "...pytano mnie [o UFO] i publicznie owiadczyłem, że uważam, iż oni [UFO i ich załoganci] sš kim innym, przedstawicielami innej cywilizacji".
***
Scott Carpentner, astronauta, uczestnik misji Mercury-7, owiadczył: "Przebywajšc w przestrzeni kosmicznej astronauci nigdy nie byli sami. Zawsze byli ledzeni przez UFO".
***
Bob Dean, który przez 27 lat służył w wojsku, a od 40 zajmuje się badaniem zjawiska UFO, miał okazję zapoznać się swego czasu ze zdumiewajšcym supertajnym raportem NATO zatytułowanym "The Assessment" ("Ocena"). Raport ten w latach szećdziesištych opracował zespół najwyżej postawionych ekspertów wojskowych i naukowych. Kilka zawartych w nim wniosków przedstawia się następujšco:
1. Ziemia od tysięcy lat jest inwigilowana przez różne cywilizacje pozaziemskie.
2. Cywilizacje te wydajš się być nastawione pokojowo, jako że będšc wysoko zaawansowanymi mogłyby z łatwociš już dawno temu zawładnšć Ziemiš.
3. Pozaziemscy gocie zwiększajš liczbę kontaktów z nami, realizujšc plan, którego celem jest nawišzanie w przyszłoci współpracy z mieszkańcami Ziemi.
Główny wniosek, jaki wypływa z czterdziestoletnich badań Boba Deana, brzmi następujšco: "Rasa ludzka jest rasš hybrydowš i, co więcej, nie jestemy sami w kosmosie, i nigdy nie bylimy".
Twierdzi on także, że "rasa ludzka utrzymuje bliskie stosunki z wieloma wysoko technologicznie rozwiniętymi cywilizacjami pozaziemskimi... i to od tysięcy lat".
***
W jednym ze swoich numerów Life przytoczył wypowied dra Maurice'a Biota, czołowego aerodynamika, fizyka i matematyka, który powiedział: "Najmniej nieprawdopodobnym wytłumaczeniem tego zjawiska jest to, że sš one sztuczne i sterowane... Od pewnego czasu uważam, że sš one pochodzenia pozaziemskiego".
***
Dr Walther Riedel, były współpracownik dra Hermana Obertha i jednoczenie główny projektant i dyrektor ds. badań i rozwoju niemieckiego orodka rakietowego w Peenemunde, prowadził po wojnie tajne prace na rzecz Stanów Zjednoczonych. Amerykański magazyn Life w numerze z 7 kwietnia 1952 roku doniósł: "Dr Riedel nigdy nie widział osobicie latajšcego spodka, lecz od wielu lat zbiera opisy obserwacji UFO z całego wiata. Oto, co owiadczył reporterom Life'a: Jestem głęboko przekonany, że pochodzš one spoza Ziemi. Dr Riedel ma cztery argumenty na poparcie swojego twierdzenia:
Po pierwsze, temperatury powłok struktur działajšcych w obserwowanych warunkach uniemożliwiłyby przetrwanie jakiejkolwiek ziemskiej konstrukcji. Powierzchniowe tarcie pocisków poruszajšcych się na takich wysokociach i z takimi prędkociami spowodowałoby natychmiastowe stopienie wszelkich dostępnych nam metali i niemetali.
Po drugie, zastanówmy się nad olbrzymimi przyspieszeniami, z jakimi one latajš i manewrujš... W niektórych przypadkach wznoszš się spiralnie pionowo w górę. Jeli wemie się pod uwagę powstajšcš przy tym siłę odrodkowš, która może w trakcie takiego manewru rozpłaszczyć w cišgu kilku minut na cianie załogę, łatwo zrozumieć, o co mi chodzi.
Po trzecie, istnieje wiele przypadków opisujšcych manewry, które może wykonać tylko pilot, ale których żaden ludzki pilot nie jest w stanie wytrzymać.
Po czwarte, w większoci doniesień brak opisu dyszy odrzutowej. Większoć wiadków obserwuje jednostki nie emitujšce widzialnego płomienia... i brak smugi. Gdyby chodziło o jakiego rodzaju silnik odrzutowy, rakietowy lub jeszcze inny, wówczas na dużych wysokociach występowałaby wyrana smuga. Nie jest to żadna z jednostek napędowych, jakie znamy.
Wilbert B. Smith w uprzednio tajnym pimie rzšdu kanadyjskiego z 21 listopada 1950 roku napisał: "Sprawy zwišzane z UFO sš traktowane przez rzšd Stanów Zjednoczonych jako najtajniejsze, sš stawiane nawet wyżej od bomby wodorowej... Latajšce spodki istniejš naprawdę... Ich modus operandi jest wcišż nie znany; nad tym zagadnieniem pracuje niewielki zespół kierowany przez dra Vannevara Busha".
Wilbert B. Smith był kanadyjskim inżynierem elektrykiem. Po przeprowadzonej w roku 1950 rozmowie z fizykiem Robertem Sarbacherem, w której potwierdził on istnienie wraków latajšcych spodków oraz ciał obcych istot, Smith przekonał rzšd kanadyjski do wdrożenia w życie Projektu Magnet, którego celem było wykonanie repliki latajšcego spodka. Wszystko to znajduje potwierdzenie w notatkach Smitha dotyczšcych jego spotkania z Sarbacherem. Co więcej, w latach osiemdziesištych potwierdził to sam Sarbacher. Dodatkowe potwierdzenie tych informacji znajduje się w różnych odtajnionych dokumentach rzšdu kanadyjskiego.
31 marca 1958 roku Smith wygłosił w Ottawie w Kanadzie referat (nagrany na tamie magnetofonowej), w którym podsumował wyniki swoich dwuletnich badań zjawiska UFO oraz szereg rozmów z inteligencjami utrzymujšcymi, że pochodzš spoza Ziemi, a także prowadzone w laboratoriach dowiadczenia sugerowane przez te istoty, które potwierdziły pozaludzkie pochodzenie ich wiedzy. (Referat ten opublikował w numerze z wrzenia-padziernika 1963 roku Flying Saucer Review, str. 13-16).
W swojej ksišżce Above Top Secret Timothy Good podaje, że Smith napisał w roku 1958 artykuł, w którym stwierdził, że uzyskano kontakt z załogantami UFO, dzięki któremu wiele się dowiedział: "Wkrótce jednak stało się jasne, że istnieje rzeczywista, ogromna przepać między obcš naukš i tš, w której tradycji ja zostałem wychowany. Przeprowadzono pewne istotne eksperymenty i za każdym razem uzyskiwano potwierdzenie słusznoci tej obcej nauki. Zrozumienie nauki obcych istot wykraczajšcej poza punkt wyznaczony przez te eksperymenty wydaje się jednak niemożliwe".
autor: Tim Edwards
tłumaczenie: Jerzy Florczykowski
źródło: Kwartalnik UFO
Na pytanie, kto udzielił nam tej pomocy, odrzekł: "Ludzie z innych wiatów".
Senator Barry Goldwater, emerytowany generał brygady sił powietrznych i dowiadczony pilot, owiadczył: "Jestem przekonany, że w przestrzeni kosmicznej istniejš obce istoty. Być może nie wyglšdajš tak jak my, niemniej wyprzedzajš nas, jak sšdzę, znacznie w rozwoju".
Twierdził, że nie pozwolono mu zajrzeć do archiwów sił powietrznych dotyczšcych zjawiska UFO: "Uważam, że pod nadzorem rzšdu prowadzone sš w cisłej tajemnicy badania zjawiska UFO, o których nie informuje się opinii publicznej i o których nic nie będziemy wiedzieli, dopóki siły powietrzne nie postanowiš ich ujawnić".
Oznajmił; że wierzy raportom pilotów sił powietrznych, marynarki wojennej oraz cywilnych, którzy donoszš o UFO przelatujšcych w pobliżu ich samolotów i odlatujšcych z niezwykłš prędkociš.
"Pamiętam pewien przypadek z Georgii, który miał miejsce w latach pięćdziesištych, kiedy to samolot gwardii narodowej ruszył w pocig za UFO i nigdy już nie wrócił. Pamiętam również przypadek z Franklin w stanie Kentucky, kiedy tu cztery samoloty wojskowe ledziły UFO. Jeden z nich eksplodował w powietrzu i do dzi nie wiadomo dlaczego".
Komentujšc zejcie z orbity amerykańskiej rakiety wystrzelonej 2 czerwca 1959 roku, dr Werhner von Braun, legendarny konstruktor rakietowy, stwierdził: "Okazuje się, że stanęlimy twarzš w twarz z potęgami znacznie silniejszymi, niż poczštkowo zakładalimy, których obecna baza nie jest nam znana. Jak na razie nie mogę powiedzieć na ten temat nic więcej. Próbujemy obecnie wejć w bliższy kontakt z tymi siłami i być może za szeć lub dziewięć miesięcy będzie można powiedzieć na ten temat co więcej".
W czasie przemówienia wygłoszonego 12 maja 1962 roku w Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych generał Douglas MacArthur stwierdził: "Stoicie teraz w obliczu nowego wiata, wiata przemian. Używamy dziwnych terminów, mówimy o ujarzmieniu energii kosmicznej bšd ostatecznym konflikcie między zjednoczonš ludzkociš i gronymi siłami pochodzšcymi z innych planet naszej galaktyki".
Pułkownik L. Gordon Cooper, astronauta, uczestnik misji Mercury-9 i Gemini-5, powiedział: "Uważam, że te pozaziemskie pojazdy i ich załogi odwiedzajšce naszš planetę przybywajš z innych planet, które sš oczywicie bardziej zaawansowane technicznie od nas, Ziemian. Uważam, że potrzeba nam skoordynowanego, wysokiego rangš naukowego programu zajmujšcego się gromadzeniem i analizowaniem danych pochodzšcych z całej Ziemi dotyczšcych wszelkiego rodzaju bliskich spotkań, który okreliłby także najlepszy sposób wzajemnych, przyjaznych kontaktów z tymi istotami. Na poczštek będziemy musieli zapewne pokazać im, że nauczylimy się rozwišzywać nasze problemy w sposób pokojowy, a nie za pomocš zbrojnych konfliktów, aby móc być przyjętym na członka społecznoci wszechwiatowej. Przyjęcie nas do tego grona miałoby dla nas ogromne znaczenie i umożliwiłoby nam dokonanie znaczšcego postępu we wszystkich dziedzinach. Zatem w interesie Narodów Zjednoczonych leży, aby zabrać się do sprawy właciwie i bezzwłocznie. Przez wiele lat żyłem z tš tajemnicš, którš nosiłem w sobie, ponieważ tak jak wszyscy specjalici zwišzani z astronautykš byłem zobowišzany do jej zachowania. Obecnie mogę ujawnić, że nasze radary codziennie namierzajš obiekty nieznanej konstrukcji i pochodzenia. Istniejš tysišce raportów naocznych wiadków i olbrzymia iloć dokumentów, które tego dowodzš, lecz nikt nie chce ujawnić ich społeczeństwu. Dlaczego? Otóż dlatego, że władze bojš się, iż ludzie mogš pomyleć, że chodzi tu o jakich przerażajšcych najedców. Tak więc nadal obowišzuje zasada: Pod żadnym pozorem nie wolno nam dopucić do paniki".
W czasie innego wywiadu oznajmił: "Jeli chodzi o mnie, uważam, że na Ziemi dokonano zbyt wielu nie wyjanionych obserwacji UFO, aby negować możliwoć istnienia życia w kosmosie, poza granicami naszego wiata".
Edgar D. Mitchell, astronauta, uczestnik lotu Apollo-14, w roku 1971 owiadczył: "Wszyscy wiemy, że UFO to rzeczywistoć. Nie wiemy tylko, skšd one pochodzš".
Richard Terrile, astronom z Jet Propulsion Laboratory (Laboratorium Napędów Odrzutowych), stwierdził: "Nadejdzie czas, gdy zdamy sobie sprawę, że nie jestemy pępkiem wszechwiata. Galaktyka może roić się od form życia. Mogš istnieć miniony cywilizacji".
Dick D'Amato, doradca ds. bezpieczeństwa narodowego i międzynarodowego senatora Roberta Byrda, członek Rady Bezpieczeństwa Narodowego (National Security Council), owiadczył w roku 1991, że potężne wpływowe rzšdowe "czarne ramię" utrzymuje w tajemnicy informacje na temat UFO oraz wydaje nielegalnie ogromne pienišdze na tę operację.
Dr Władymir Ażaża: "Neil Armstrong zameldował kontroli lotu, że obserwowały ich dwa duże, tajemnicze obiekty, które wylšdowały w pobliżu modułu księżycowego. Ta informacja nigdy nie trafiła do wiadomoci publicznej, ponieważ NASA ocenzurowała jš".
Według dra Aleksandra Kazancewa "Buzz" Aldrin nakręcił z wnętrza modułu księżycowego kolorowy film przedstawiajšcy UFO, po czym kontynuował ich filmowanie po wyjciu na zewnštrz razem z Armstrongiem. Armstrong potwierdził to, lecz odmówił podawania szczegółów. Stwierdził jedynie, że w utajnienie tej sprawy zamieszana jest CIA.
Pułkownik John Glenn, pierwszy amerykański astronauta, stwierdził którego razu, że "niektóre raporty na temat UFO sš uzasadnione". W czasie swojego historycznego lotu, który odbył się 20 lutego 1962 roku, nadał przez radio otwartym tekstem niezwykły opis tysięcy zielonożółtych "robaczków więtojańskich", które zbliżyły się do jego kosmicznej kapsuły.
Admirał Roscoe H. Hillenkoetter, były dyrektor CIA, 28 lutego 1960 roku oznajmił: "Oficjalnie wprowadzona procedura utajniania i omieszania służy do wpajania społeczeństwu przekonania, że niezidentyfikowane obiekty latajšce sš bzdurš. W celu ukrycia prawdy siły powietrzne nakazały milczenie nawet swojemu personelowi".
Zbadawszy osobicie 7000 raportów, 7 czerwca 1968 roku Lee Katchen, fizyk atmosferyczny zatrudniony w NASA, owiadczył, że jego zdaniem UFO sš pozaziemskimi sondami.
"Obserwacje UFO sš obecnie bardzo pospolite i wojsko nie ma czasu zawracać sobie nimi głowy. Tak więc kiedy pojawiajš się one, usuwajš je z ekranu. Główne systemy obronne kraju majš wbudowane odpowiednie filtry, które eliminujš z ekranów radarów UFO".
Zapytany o szczegóły wymienił sieć radarowš SAGE (Semi-Automatic Ground Environmental System), północnoamerykański system obrony powietrznej, który monitoruje wszystkie loty.
"Filtry odrzucajš wszystkie niekonwencjonalne obiekty i cele, w zwišzku z czym nie jest prowadzona rejestracja UFO".
Niekonwencjonalne obiekty sš odrzucane, ponieważ jestemy najwidoczniej zainteresowani wyłšcznie celami rosyjskimi majšcymi potencjalnie wrogi charakter. Co, co unosi się w powietrzu, a następnie rusza nagle z prędkociš 5000 mil na godzinę (8045 krn/h), nie interesuje nas, ponieważ to nie może być nieprzyjaciel. UFO przechwytywane sš przez radary naziemne i napowietrzne i sš stale fotografowane za pomocš lotniczych fotokarabinów. Na niebie lata tak dużo UFO, że siły powietrzne musiały stworzyć specjalny system do ich odfiltrowywania.
James A. Lovell wyznał, że w czasie lotu Gemini-12 w listopadzie 1966 roku, podczas którego ustanowił razem z Edwinem E. Aldrinem wynoszšcy 5,5 godziny rekord długoci czasu przebywania poza statkiem, widział "cztery obiekty ustawione w jednej linii. Wiedziałem, że to nie sš gwiazdy".
Eugene Cernan, członek załogi Apollo-10 i dowódca Apollo-17, w opublikowanym w roku 1973 w Los Angeles Timesie artykule powiedział: "...pytano mnie [o UFO] i publicznie owiadczyłem, że uważam, iż oni [UFO i ich załoganci] sš kim innym, przedstawicielami innej cywilizacji".
Scott Carpentner, astronauta, uczestnik misji Mercury-7, owiadczył: "Przebywajšc w przestrzeni kosmicznej astronauci nigdy nie byli sami. Zawsze byli ledzeni przez UFO".
Bob Dean, który przez 27 lat służył w wojsku, a od 40 zajmuje się badaniem zjawiska UFO, miał okazję zapoznać się swego czasu ze zdumiewajšcym supertajnym raportem NATO zatytułowanym "The Assessment" ("Ocena"). Raport ten w latach szećdziesištych opracował zespół najwyżej postawionych ekspertów wojskowych i naukowych. Kilka zawartych w nim wniosków przedstawia się następujšco:
1. Ziemia od tysięcy lat jest inwigilowana przez różne cywilizacje pozaziemskie.
2. Cywilizacje te wydajš się być nastawione pokojowo, jako że będšc wysoko zaawansowanymi mogłyby z łatwociš już dawno temu zawładnšć Ziemiš.
3. Pozaziemscy gocie zwiększajš liczbę kontaktów z nami, realizujšc plan, którego celem jest nawišzanie w przyszłoci współpracy z mieszkańcami Ziemi.
Główny wniosek, jaki wypływa z czterdziestoletnich badań Boba Deana, brzmi następujšco: "Rasa ludzka jest rasš hybrydowš i, co więcej, nie jestemy sami w kosmosie, i nigdy nie bylimy".
Twierdzi on także, że "rasa ludzka utrzymuje bliskie stosunki z wieloma wysoko technologicznie rozwiniętymi cywilizacjami pozaziemskimi... i to od tysięcy lat".
W jednym ze swoich numerów Life przytoczył wypowied dra Maurice'a Biota, czołowego aerodynamika, fizyka i matematyka, który powiedział: "Najmniej nieprawdopodobnym wytłumaczeniem tego zjawiska jest to, że sš one sztuczne i sterowane... Od pewnego czasu uważam, że sš one pochodzenia pozaziemskiego".
Dr Walther Riedel, były współpracownik dra Hermana Obertha i jednoczenie główny projektant i dyrektor ds. badań i rozwoju niemieckiego orodka rakietowego w Peenemunde, prowadził po wojnie tajne prace na rzecz Stanów Zjednoczonych. Amerykański magazyn Life w numerze z 7 kwietnia 1952 roku doniósł: "Dr Riedel nigdy nie widział osobicie latajšcego spodka, lecz od wielu lat zbiera opisy obserwacji UFO z całego wiata. Oto, co owiadczył reporterom Life'a: Jestem głęboko przekonany, że pochodzš one spoza Ziemi. Dr Riedel ma cztery argumenty na poparcie swojego twierdzenia:
Po pierwsze, temperatury powłok struktur działajšcych w obserwowanych warunkach uniemożliwiłyby przetrwanie jakiejkolwiek ziemskiej konstrukcji. Powierzchniowe tarcie pocisków poruszajšcych się na takich wysokociach i z takimi prędkociami spowodowałoby natychmiastowe stopienie wszelkich dostępnych nam metali i niemetali.
Po drugie, zastanówmy się nad olbrzymimi przyspieszeniami, z jakimi one latajš i manewrujš... W niektórych przypadkach wznoszš się spiralnie pionowo w górę. Jeli wemie się pod uwagę powstajšcš przy tym siłę odrodkowš, która może w trakcie takiego manewru rozpłaszczyć w cišgu kilku minut na cianie załogę, łatwo zrozumieć, o co mi chodzi.
Po trzecie, istnieje wiele przypadków opisujšcych manewry, które może wykonać tylko pilot, ale których żaden ludzki pilot nie jest w stanie wytrzymać.
Po czwarte, w większoci doniesień brak opisu dyszy odrzutowej. Większoć wiadków obserwuje jednostki nie emitujšce widzialnego płomienia... i brak smugi. Gdyby chodziło o jakiego rodzaju silnik odrzutowy, rakietowy lub jeszcze inny, wówczas na dużych wysokociach występowałaby wyrana smuga. Nie jest to żadna z jednostek napędowych, jakie znamy.
Wilbert B. Smith w uprzednio tajnym pimie rzšdu kanadyjskiego z 21 listopada 1950 roku napisał: "Sprawy zwišzane z UFO sš traktowane przez rzšd Stanów Zjednoczonych jako najtajniejsze, sš stawiane nawet wyżej od bomby wodorowej... Latajšce spodki istniejš naprawdę... Ich modus operandi jest wcišż nie znany; nad tym zagadnieniem pracuje niewielki zespół kierowany przez dra Vannevara Busha".
Wilbert B. Smith był kanadyjskim inżynierem elektrykiem. Po przeprowadzonej w roku 1950 rozmowie z fizykiem Robertem Sarbacherem, w której potwierdził on istnienie wraków latajšcych spodków oraz ciał obcych istot, Smith przekonał rzšd kanadyjski do wdrożenia w życie Projektu Magnet, którego celem było wykonanie repliki latajšcego spodka. Wszystko to znajduje potwierdzenie w notatkach Smitha dotyczšcych jego spotkania z Sarbacherem. Co więcej, w latach osiemdziesištych potwierdził to sam Sarbacher. Dodatkowe potwierdzenie tych informacji znajduje się w różnych odtajnionych dokumentach rzšdu kanadyjskiego.
31 marca 1958 roku Smith wygłosił w Ottawie w Kanadzie referat (nagrany na tamie magnetofonowej), w którym podsumował wyniki swoich dwuletnich badań zjawiska UFO oraz szereg rozmów z inteligencjami utrzymujšcymi, że pochodzš spoza Ziemi, a także prowadzone w laboratoriach dowiadczenia sugerowane przez te istoty, które potwierdziły pozaludzkie pochodzenie ich wiedzy. (Referat ten opublikował w numerze z wrzenia-padziernika 1963 roku Flying Saucer Review, str. 13-16).
W swojej ksišżce Above Top Secret Timothy Good podaje, że Smith napisał w roku 1958 artykuł, w którym stwierdził, że uzyskano kontakt z załogantami UFO, dzięki któremu wiele się dowiedział: "Wkrótce jednak stało się jasne, że istnieje rzeczywista, ogromna przepać między obcš naukš i tš, w której tradycji ja zostałem wychowany. Przeprowadzono pewne istotne eksperymenty i za każdym razem uzyskiwano potwierdzenie słusznoci tej obcej nauki. Zrozumienie nauki obcych istot wykraczajšcej poza punkt wyznaczony przez te eksperymenty wydaje się jednak niemożliwe".
autor: Tim Edwards
tłumaczenie: Jerzy Florczykowski
źródło: Kwartalnik UFO