28.6. Dochodzenie resortu sił powietrznych15 lipca 2002
Sid Padrick zameldował o swych dowiadczeniach siłom powietrznym i przez trzy godziny był wypytywany przez zespół pod kierunkiem majora Damona B. Reedera z bazy lotniczej w Hamilton (dowództwo Zachodniego Obszaru Sił Obrony Powietrznej w pobliżu Sacramento):
...Próbowali mnie nastraszyć. Powiedzieli: "Panie Padrick, jest pan szczęciarzem [...], ten pojazd miał wrogie zamiary i nie powinien pan się nawet do nich zbliżać". Nie mogłem się z nimi zgodzić, ponieważ gdy pojazd wylšdował, oni wcale nie chcieli mnie przestraszyć ... nie kazali mi wejć na pokład, tylko mnie tam zaprosili.
Oficerowi ledczy powiedzieli mu, że tylko dwukrotnie odnotowano agresywne zachowania: w wypadku Mantella oraz podczas innego incydentu, kiedy to samolot zniknšł z ekranu radaru (w rzeczywistoci, jak wiemy, takich incydentów było znacznie więcej). Padrick twierdził, że wojskowi powiedzieli mu, iż było więcej grup NOL-i odwiedzajšcych Ziemię, a wród nich zarówno przyjazne, jak i wrogie załogi pochodzšce z różnych planet.
Oficerowie powiedzieli, żebym pewnych szczegółów nie ujawniał publicznie, ale mylę, że należy wszystko ujawnić. Nie widzę powodu, by zatajać cokolwiek. Chcieli, żebym nie mówił, że kosmici nie używajš pieniędzy. Zakazali mi też ujawnić typ statku kosmicznego, bo to wskazywałoby, że lotnictwo nie wywišzuje się należycie ze swoich obowišzków. Powiedziałem, że nie widzę powodu, aby i to zatajać. [...] Chcieli również, żebym nie ujawniał sposobu porozumiewania się kosmitów i skšd pochodzi ródło ich energii. Chodziło im też o imię tego mężczyzny- powiedzieli, żebym go nie wymawiał, bo ono nic nie znaczy. Kosmita powiedział: "Możesz nazywać mnie Xeno". Nie powiedział, że to jest jego imię. [Xero znaczy po grecku "obcy", "cudzoziemiec"].
Oficjalny raport, podpisany przez majora Keedera (oficera operacyjnego fazy w Hamilton) i przekazany do Wydziału Obcej Technologii w bazie Wright-Patterson, zawiera dalsze szczegóły rozmowy Padricka z kosmitami. Wybrałem następujšce fragmenty:
1) Pytanie: Jak zdołalicie ominšć nasze radary? Odpowied: Kadłub naszego statku kosmicznego wchłania energię i nie dopuszcza do szkodliwej penetracji...
4) Pytanie: Czy jestecie ludmi? Odpowied: Tak, jestemy ludmi, ale innego niż wy rodzaju...
13) Pytanie: Jak wybralicie mnie do tego eksperymentu? Odpowied: Mymy ciebie nie wybrali. To była twoja decyzja. Jeste pierwszš osobš, która kiedykolwiek weszła na pokład tego statku. Zapraszalimy przedtem wielu ludzi, ale uciekli w przerażeniu.
14) Pytanie: Czy gdybym był uczonym, mógłbym się więcej dowiedzieć? Odpowied: Nie...
Major Reeder pisze w raporcie, że "Padrick wykazuje ponadprzeciętnš inteligencję, posługuje się angielskim doskonale, ma ogromnš łatwoć wysławiania się. [...] Moim zdaniem nic chodzi tu o rzeczywisty kontakt z NOL-em, raczej o próbę uwiarygodnienia opowieci przez włšczenie w tę sprawę sił powietrznych".
Nie zgadzam się z tš opiniš. Aczkolwiek nigdy nic spotkałem nieżyjšcego już Sida Padricka (zniknšł ze sceny w końcu lat szećdziesištych, zmęczony nieustannym nękaniem), to jednak wsłuchiwałem się w modulację jego głosu, zarejestrowanego podczas wywiadów, na których opieram niniejszš relację, i dla mnie to, co on mówi, brzmi wiarygodnie. W krzyżowym ogniu pytań wywiadowców w cywilu udzielał zawsze odpowiedzi jasnych, cisłych, bez cienia krętactwa, potrafił w tym niewiarygodnym dowiadczeniu znaleć też momenty humorystyczne.
autor: Timothy Good
tłumaczenie: Grażyna Gasparska
Oficerowi ledczy powiedzieli mu, że tylko dwukrotnie odnotowano agresywne zachowania: w wypadku Mantella oraz podczas innego incydentu, kiedy to samolot zniknšł z ekranu radaru (w rzeczywistoci, jak wiemy, takich incydentów było znacznie więcej). Padrick twierdził, że wojskowi powiedzieli mu, iż było więcej grup NOL-i odwiedzajšcych Ziemię, a wród nich zarówno przyjazne, jak i wrogie załogi pochodzšce z różnych planet.
Oficerowie powiedzieli, żebym pewnych szczegółów nie ujawniał publicznie, ale mylę, że należy wszystko ujawnić. Nie widzę powodu, by zatajać cokolwiek. Chcieli, żebym nie mówił, że kosmici nie używajš pieniędzy. Zakazali mi też ujawnić typ statku kosmicznego, bo to wskazywałoby, że lotnictwo nie wywišzuje się należycie ze swoich obowišzków. Powiedziałem, że nie widzę powodu, aby i to zatajać. [...] Chcieli również, żebym nie ujawniał sposobu porozumiewania się kosmitów i skšd pochodzi ródło ich energii. Chodziło im też o imię tego mężczyzny- powiedzieli, żebym go nie wymawiał, bo ono nic nie znaczy. Kosmita powiedział: "Możesz nazywać mnie Xeno". Nie powiedział, że to jest jego imię. [Xero znaczy po grecku "obcy", "cudzoziemiec"].
Oficjalny raport, podpisany przez majora Keedera (oficera operacyjnego fazy w Hamilton) i przekazany do Wydziału Obcej Technologii w bazie Wright-Patterson, zawiera dalsze szczegóły rozmowy Padricka z kosmitami. Wybrałem następujšce fragmenty:
1) Pytanie: Jak zdołalicie ominšć nasze radary? Odpowied: Kadłub naszego statku kosmicznego wchłania energię i nie dopuszcza do szkodliwej penetracji...
4) Pytanie: Czy jestecie ludmi? Odpowied: Tak, jestemy ludmi, ale innego niż wy rodzaju...
13) Pytanie: Jak wybralicie mnie do tego eksperymentu? Odpowied: Mymy ciebie nie wybrali. To była twoja decyzja. Jeste pierwszš osobš, która kiedykolwiek weszła na pokład tego statku. Zapraszalimy przedtem wielu ludzi, ale uciekli w przerażeniu.
14) Pytanie: Czy gdybym był uczonym, mógłbym się więcej dowiedzieć? Odpowied: Nie...
Major Reeder pisze w raporcie, że "Padrick wykazuje ponadprzeciętnš inteligencję, posługuje się angielskim doskonale, ma ogromnš łatwoć wysławiania się. [...] Moim zdaniem nic chodzi tu o rzeczywisty kontakt z NOL-em, raczej o próbę uwiarygodnienia opowieci przez włšczenie w tę sprawę sił powietrznych".
Nie zgadzam się z tš opiniš. Aczkolwiek nigdy nic spotkałem nieżyjšcego już Sida Padricka (zniknšł ze sceny w końcu lat szećdziesištych, zmęczony nieustannym nękaniem), to jednak wsłuchiwałem się w modulację jego głosu, zarejestrowanego podczas wywiadów, na których opieram niniejszš relację, i dla mnie to, co on mówi, brzmi wiarygodnie. W krzyżowym ogniu pytań wywiadowców w cywilu udzielał zawsze odpowiedzi jasnych, cisłych, bez cienia krętactwa, potrafił w tym niewiarygodnym dowiadczeniu znaleć też momenty humorystyczne.
autor: Timothy Good
tłumaczenie: Grażyna Gasparska