31. wiatła z Lubbock15 lipca 2002
Miasto Lubbock w Teksasie, gdzie w sierpniu i wrzeniu 1951 roku "nocne wiatła" pojawiły się w najbardziej zdumiewajšcy sposób, jaki kiedykolwiek odnotowano i sfotografowano. Wielu naocznych wiadków mówiło o dziwnych formacjach wietlnych, niektórzy nawet twierdzili, że udało im się dostrzec zarys skrzydła. 25 sierpnia 1951 roku miała miejsce pierwsza obserwacja wiateł, której dokonał pracownik Komisji ds. Energii Atomowej w Albuquerque w stanie Nowy Meksyk.
Zarówno on, jak i jego żona utrzymujš, że widzieli przelatujšcy nad ich głowami ogromny obiekt z niebieskimi wiatłami na tylnej krawędzi. Wydaje się, że wiatła znajdowały się na wysokoci zaledwie 2400 metrów, ponieważ małżeństwo mogło dostrzec kształt skrzydła obiektu oraz jarzšce się niebieskawo-zielone wiatła ogonowe. Tego samego wieczoru kilku nauczycieli siedzšcych na werandzie w Lubbock zauważyło półkolisty układ wiateł przemieszczajšcych się szybko nad nimi. Po doć długiej przerwie wiatła znowu się pojawiły, jarzšc się na niebiesko.
Inny mieszkaniec Lubbock twierdzi, że obserwował te same wiatła i wyranie widoczny pojazd w kształcie zbliżonym do skrzydła, oraz wspomina o niebieskawych wiatłach na ogonie. Obserwacja ta jest uderzajšco podobna do poprzedniej, a ponieważ dokonano jej zaledwie kilka minut po zgłoszeniu pierwszej, wiadek nie mógł być uprzedzony.
Podczas następnych dwóch tygodni kilka osób widziało w miecie i jego okolicach szybko przemieszczajšce się wiatła. Większoć wiadków zgodnie twierdziła, że wiatła pojawiały się zawsze pod kštem 45o nad horyzontem północnym, przekraczały 90o i po kilku sekundach znikały około 45o nad horyzontem północnym. Obserwatorzy nie potrafili wyjanić tego, co widzieli, nawet jeli wietnie znali się na niebie i zjawiskach atmosferycznych. Przełom nastšpił 31 sierpnia, kiedy fotograf-amator, Carl Hart Junior, zdołał utrwalić wiatła na kliszy fotograficznej. Zrobił pięć zdjęć, z których najlepsze opublikowała gazeta lokalna. Widoczne na niej wiatła tworzš na tle nieba przemieszczajšcš się formację.
Siły Powietrzne USA przeprowadziły szczegółowe dochodzenie w sprawie wiateł oraz zdjęć, ale nigdy nie osišgnęły zadowalajšcych rezultatów. Zdjęcia, które zrobił Carl Hart Junior, wraz z negatywami poddano badaniom. Wykazano, że fotografie nie zostały sfabrykowane. Jak dotšd. nikomu nie udało się zaproponować rozsšdnego wyjanienia wiateł z Lubbock
autor: Marcus Day
tłumaczenie: Agnieszka Matloch
Inny mieszkaniec Lubbock twierdzi, że obserwował te same wiatła i wyranie widoczny pojazd w kształcie zbliżonym do skrzydła, oraz wspomina o niebieskawych wiatłach na ogonie. Obserwacja ta jest uderzajšco podobna do poprzedniej, a ponieważ dokonano jej zaledwie kilka minut po zgłoszeniu pierwszej, wiadek nie mógł być uprzedzony.
Podczas następnych dwóch tygodni kilka osób widziało w miecie i jego okolicach szybko przemieszczajšce się wiatła. Większoć wiadków zgodnie twierdziła, że wiatła pojawiały się zawsze pod kštem 45o nad horyzontem północnym, przekraczały 90o i po kilku sekundach znikały około 45o nad horyzontem północnym. Obserwatorzy nie potrafili wyjanić tego, co widzieli, nawet jeli wietnie znali się na niebie i zjawiskach atmosferycznych. Przełom nastšpił 31 sierpnia, kiedy fotograf-amator, Carl Hart Junior, zdołał utrwalić wiatła na kliszy fotograficznej. Zrobił pięć zdjęć, z których najlepsze opublikowała gazeta lokalna. Widoczne na niej wiatła tworzš na tle nieba przemieszczajšcš się formację.
Siły Powietrzne USA przeprowadziły szczegółowe dochodzenie w sprawie wiateł oraz zdjęć, ale nigdy nie osišgnęły zadowalajšcych rezultatów. Zdjęcia, które zrobił Carl Hart Junior, wraz z negatywami poddano badaniom. Wykazano, że fotografie nie zostały sfabrykowane. Jak dotšd. nikomu nie udało się zaproponować rozsšdnego wyjanienia wiateł z Lubbock
autor: Marcus Day
tłumaczenie: Agnieszka Matloch