40.3. Wypadek Cash-Landrum
29 lipca 2002
Pod wieczór 29 grudnia 1980 roku pięćdziesięciojednoletnia bizneswoman Betty Cash, jej 57-letnia przyjaciółka i asystentka Vickie Landrum oraz wnuk tej ostatniej Colby Landrum wracajšc do domu, przejeżdżali samochodem w pobliżu Huffman w Teksasie.

Jechali drogš położonš na uboczu i uczęszczanš zazwyczaj tylko przez miejscowych. Region ten, mimo iż leży w pobliżu Houston, jest rzadko zaludniony, pokryty lasami dębowymi i sosnowymi, pełen jezior i bagien. Po około pół godzinie Colby zauważył jasny obiekt unoszšcy się nad drzewami jakieœ 5 km od nich. Kiedy zbliżali się do niego, stawał się coraz większy i unosił się nad szosš.

Nieznany obiekt był wielokrotnie większy od samochodu i wyglšdał jak ognisty diament. Ze spodu UFO wydobywały się w nieregularnych odstępach czasu płomienie. Pomiędzy tymi uderzeniami ognia UFO opadało na 7-10 metrów, po czym znowu wznosiło się wyżej. Betty zatrzymała auto mniej więcej 60 m przed obiektem. Œledztwo nie zdołało dokładnie ustalić, czy wyłšczyła ona silnik czy też po prostu motor sam zgasł. Potem cała trójka wysiadła z pojazdu, aby przyjrzeć się bliżej tajemniczemu obiektowi. UFO oœwietlało las jak za dnia. Cztery rogi diamentu nie były, według opisu œwiadków, ostre, lecz stępione. Wzdłuż osi znajdowały się niebieskie œwiatła i słychać było powtarzajšce się regularnie doœć głoœne piski.

Vickie Landrum, praktykujšca chrzeœcijanka, nie wierzyła, jak sama mówi, ani w istnienie życia poza Ziemiš, ani w UFO. Kiedy stała przed tym œwiecšcym obiektem, oczekiwała Zbawiciela i dlatego wpatrywała się intensywnie w promieniujšce œwiatło. Wskutek tego doznała, jak się póŸniej okazało, ciężkiego uszkodzenia wzroku. Po paru minutach Colby'ego ogarnšł strach i chłopiec chciał wsišœć z powrotem do auta. Skłonił w końcu swojš babkę, aby weszła za nim do œrodka. Betty Cash nie mogła się oderwać. Stała bezbronna, zanurzona w jasnym œwietle przed. samochodem. Żar, wydobywajšcy się z UFO, poparzył częœciowo jej skórę. Nawet pod obršczkš na palcu można było póŸniej znaleŸć siady oparzeń. Po kilku minutach UFO uniosło się i odleciało.

Nagle œwiadkowie usłyszeli odgłosy jakby wielu helikopterów. I rzeczywiœcie, ze wszystkich stron nadlatywały œmigłowce. Według Betty sprawiały wrażenie, jakby chciały otoczyć UFO, ale znikło w cišgu kilku sekund za drzewami. Betty uruchomiła samochód i pojechała dalej szosš w kierunku Dayton. Po jakichœ pięciu minutach rozejrzeli się jeszcze raz we troje za obiektem i zobaczyli, że nadal mogš go wyraŸnie rozpoznać. Obiekt wyglšdał teraz jak podłużny, œwietlny stożek. Oœwietlał pobliskš okolicę i œmigłowce. Naliczyli ich 23, a wiele z nich wyposażonych było w dwa wirniki, cztery koła i nadbudowę z tyłu. Niektóre z nich zdołano póŸniej zidentyfikować jako CH-47 Chinook. Pozostałe były znacznie mniejsze, ale za to szybsze i miały tylko jeden wirnik. Gdy UFO i œmigłowce odleciały, œwiadkowie pojechali do domu.


Po odwiezieniu Vickie i Colby'ego Betty zrobiło się niedobrze. W cišgu następnych godzin jej skóra zaczęła czerwienieć jak po oparzeniu słonecznym. Spuchła jej szyja, a na twarzy, głowie i powiekach utworzyły się pęcherze, które w końcu popękały. Rano Betty znajdowała się na skraju œpišczki. Vickie i Colby Landrumowie borykali się z podobnymi dolegliwoœciami. Stan Betty Cash wcišż się pogarszał. Po trzech dniach musiała zostać przewieziona do szpitala, gdzie leczono jš jak ofiarę poparzenia. Kiedy jeszcze na dodatek wypadły jej włosy, Colby opowiedział lekarzowi o ich dziwnym spotkaniu z UFO. Leczenie się komplikowało, gdyż cała trójka pacjentów cierpiała na silne bóle głowy i zaburzenia wzroku.

Każda z trzech ofiar osobno została dokładnie przepytana na temat tego straszliwego przeżycia. Nie pojawiły się żadne sprzecznoœci. Wszyscy troje jednakowo opisali UFO i œmigłowce. Stwierdzono, że w większoœci chodziło o helikoptery CH-47 Chinook. Ale dyrekcja lotniska w Houston zapewniła, że w tym rejonie nie latały œmigłowce tego typu. Podobnie wszystkie bazy lotnicze w okolicy twierdziły, że w tym czasie żadne ich œmigłowce nie latały. Kiedy przeszukano drogę, znaleziono na asfalcie s'lady po ogniu. Plastikowe i gumowe częœci samochodu Betty były uszkodzone. Zespoły badawcze MUFON i CUFOS odkryły, że Betty Cash, Vickie i Colby Landrumowie nie byli jedynymi œwiadkami, którzy widzieli UFO i œmigłowce. Również policjant z Dayton i jego żona zaobserwowali wiele œmigłowców CH-47. Kiedy o zdarzeniu poinformowano opinię publicznš, do zespołów badawczych zaczęli się zgłaszać kolejni œwiadkowie, którzy widzieli UFO i Chinooki. Ustalono także, że już poprzedniego dnia widziano œmigłowce i UFO. Kilka miesięcy po zdarzeniu Vickie Landrum poddała się hipnozie dr. Leo Sprinkle'a z uniwersytetu w Wyoming. Nie znalazł on jednak nic, co wskazywałoby na porwanie. Betty Cash nie zgodziła się na hipnozę, gdyż lekarze obawiali się, że będzie to zbyt dużym obcišżeniem dla jej serca.


W lutym 1981 roku koszty leczenia Betty Cash przekroczyły już 10000 USD. Potem zachorowała na raka piersi. Amputacja piersi przeszkodziła na razie najgorszemu. Kilka miesięcy póŸniej koszty leczenia tych trzech ofiar sięgnęły 20 milionów USD. Betty Cash, Vickie i Colby Landrumowie zaskarżyli rzšd amerykański, domagajšc się odszkodowania. Nie ulegało wštpliwoœci, że władze wiedziały o tym zdarzeniu więcej niż chciały przyznać, gdyż, wbrew zaprzeczeniom, brały w nim udział wojskowe œmigłowce. Prawnicy Betty Cash, Vickie i Colby'ego Landrumów uzasadnili swoje roszczenia w następujšcy sposób:

1. Gdyby założyć, że UFO znajdowało się w posiadaniu, w dyspozycji albo pod kontrolš pozwanego rzšdu USA, niedbalstwem z jego strony był fakt, że obiekt ten przelatywał nad powszechnie dostępnš drogš. Tym samym pozwany winny jest tego, że nie ostrzegł powodów przed niebezpieczeństwem. Wojsko powinno było w każdym razie pomóc skarżšcym, nie podjęło jednak żadnych kroków.

2. Gdyby założyć, że UFO nie znajdowało się w posiadaniu, w dyspozycji ani pod kontrolš pozwanego, także w tym przypadku - według prawnika Petera Gerstena -,powodom przysługiwałoby prawo do odszkodowania. Obecnoœć œmigłowców wskazuje bowiem, że pozwany wiedział o istnieniu tego latajšcego obiektu, nie przekazał jednak skarżšcym żadnego ostrzeżenia ani nie przyszedł im z pomocš. Gersten podsumował, że w wypadku gdyby UFO było nieznanym intruzem, amerykański rzšd wiedział - jak wynika z obecnoœci œmigłowców wojskowych, względnie powinien wiedzieć, że UFO od przynajmniej 35 lat stanowi niebezpieczeństwo dla ludnoœci. Ponieważ powodowie płacš podatki, a rzšd odpowiedzialny jest za ich bezpieczeństwo, majš więc oni też prawo wiedzieć, kto lub co spowodowało ich obrażenia.

Proces trwał cztery lata i zakończył się w 1986 roku niepomyœlnie dla skarżšcych. Wysoko postawieni specjaliœci amerykańskiej agencji kosmicznej NASA, Sił Powietrznych i Marynarki Wojennej zaœwiadczyli przed sšdem, że ich instytucje nie majš ani nie korzystajš z takiego obiektu, jaki opisali Betty Cash oraz Vickie i Colby Landrumowie. Dla sędziego Rossa Sterlinga zeznania ekspertów rozstrzygnęły sprawę, mimo iż powołano wielu niezależnych œwiadków, którzy widzieli wojskowe œmigłowce i UFO. Dzisiaj Betty Cash oraz Vickie i Colby Landrumowie chorujš na raka. Co rzeczywiœcie zaszło w położonej na uboczu okolicy koło Huffman w Teksasie, pozostanie tajemnicš. Nie jest zbyt prawdopodobne, by wojsko oblatywało œciœle tajny model na otwartym terenie. Jak wykazaliœmy w UFO-Geheimhaitung, takie loty testowe odbywajš się zawsze na obszarach niedostępnych opinii publicznej. Inna hipoteza mówi, że UFO zostało namierzone przez radary wojskowe. Być może przypuszczano, iż UFO ma kłopoty i grozi mu upadek. Œmigłowce miały chyba stanowić kolumnę ratowniczš, a gdy UFO znikło, powróciły do swoich baz. Jest oczywiste, że rzšd amerykański ze względów narodowego bezpieczeństwa poœwięcił przyszłoœć, a prawdopodobnie i życie Betty Cash oraz Vickie i Colby'ego Landrumów.

Co ciekawe, wieczorem 6 sierpnia 1987 roku we Włoszech doszło do podobnego zdarzenia'. Trzech mężczyzn jechało samochodem również mało uczęszczanš drogš w Pordenone. Nagle nad pojazdem zawisł w powietrzu obiekt w kształcie dysku. Wkrótce potem zgasł silnik. UFO oblało ich auto i pobliskš okolicę jasnym œwiatłem. Podobnie jak w przypadku Cash-Landrum, trzej mężczyŸni wysiedli z samochodu, aby lepiej widzieć œwiecšcy obiekt. Po chwili ogarnšł ich jednak strach i z powrotem wsiedli do auta. Gdy UFO znikło, mogli znowu uruchomić samochód. Po dziesięciu minutach dotarli do miasta San Daniele, które leżało 90 km od miejsca ich bliskiego spotkania z UFO. Pozostało nie wyjaœnione, jak zdołali pokonać ten odcinek w tak krótkim czasie. Wszyscy trzej mieli po tej przygodzie mdłoœci i cierpieli na zapalenie spojówek, ale na szczęœcie nie zostali tak silnie napromieniowani, jak Betty Cash oraz Vickie i Colby Landrumowie. Włoskie ofiary UFO oczywiœcie również nie mogły ubiegać się o odszkodowanie, gdyż sprawca ich obrażeń pozostał niezidentyfikowany.

autor: Helmut Lammmer, Oliver Sidla
tłumaczenie: Paweł Pollak