40.6. Przyczyny obrażeń29 lipca 2002Nie ulega wštpliwoci, że opisane powyżej ofiary UFO (patrz miertelne skutki bliskich spotkań z UFO) zostały wystawione na niebezpieczne promieniowanie. O obrażeniach popromiennych mówimy wtedy, kiedy w komórkach rozrodczych i komórkach ciała doszło do zmian wskutek promieniowania jonizujšcego. Zmiany w komórkach rozrodczych (mutacje) sš nieodwracalne.
Przez transplantację szpiku kostnego można przy zmianach w komórkach ciała uzyskać korzystne efekty leczenia. Zakres fal elektromagnetycznych sięga od długich fal radiowych do promieniowania gamma o bardzo krótkiej fali. Promieniowanie gamma, rentgenowskie i ultrafioletowe okrelane też jest jako promieniowanie jonizujšce. Promieniowanie podczerwone, mikrofale, fale radiowe i telewizyjne okrela się mianem promieniowania niejonizujšcego.
Występujšce u ofiar objawy: oparzenia skóry, mdłoci, wymioty, biegunka, wypadanie włosów, bóle głowy, znużenie, utrata wagi itp. mogły zostać spowodowane przez promieniowanie jonizujšce. Zaczerwienienia na skórze mogły zostać wywołane przez mikrofale, promieniowanie rentgenowskie lub ultrafioletowe. Obrażenia oczu mogły zostać spowodowane przez wszystkie rodzaje fal z wyjštkiem radiowych i telewizyjnych. Najczęciej ich przyczynš jest promieniowanie ultrafioletowe, ale zaobserwowano również negatywny wpływ mikrofal na oczy. Mikrofale uszkadzajš organizm w podobny sposób jak promieniowanie jonizujšce. Objawy występujšce u Betty Cash oraz Vickie i Colby'ego Landrumów (nadwrażliwoć skóry, bóle brzucha, utrata wagi i apetytu, pogorszenie wzroku, wypadanie włosów, nowotwory...) można również wytłumaczyć działaniem mikrofal.
Na podstawie zaobserwowanych w przypadku UFO kategorii A manewrów lotniczych można wysnuć wniosek, że obiekty te wytwarzajš własne pola grawitacyjne, które w oddziaływaniu z polem grawitacyjnym Ziemi wywołujš siłę nonš. To dynamiczne pole grawitacyjne indukuje zapewne pole elektromagnetyczne. Fizycy z MUFON-CES stwierdzili, że pole grawitacyjne, wytwarzane przez UFO, musiałoby być nie prostym drganiem sinusoidalnym, lecz polem pulsacyjnym. Co ciekawe, częstotliwoć fal tego pola leży prawdopodobnie w zakresie pomiędzy mikrofalami a promieniowaniem podczerwonym. Wytworzone przez pulsacyjne pole grawitacyjne promieniowanie elektromagnetyczne może uwolnić wysoce aktywne elektrony, pobudzajšce do wiecenia czšsteczki powietrza, otaczajšce obiękt. W ten sposób można wyjanić, dlaczego wokół UFO tworzy się otoczka wietlna. Betty Cash, Vickie i Colby Landrumowie doznali obrażeń na skutek promieniowania mikrofalowego, którego ródłem było UFO.
Brytyjski ufolog Albert Budden zbadał liczne bliskie spotkania z UFO, po których u ofiar wystšpiły alergie i nadwrażliwoć elektryczna. W 1993 roku wiatowa Organizacja Zdrowia (WHO) opublikowała raport, z którego wynika, że zanieczyszczenie rodowiska promieniowaniem elektromagnetycznym cišgle się zwiększa. Badanie WHO stwierdzało, że u ludzi, którzy mieszkajš w pobliżu tzw. hot spots (przewody wysokiego napięcia, stacje transformatorowe, wojskowe urzšdzenia radiowe) może rozwinšć się nadwrażliwoć elektryczna. Innymi przyczynami nadwrażliwoci elektrycznej mogš być: porażenie pršdem, uderzenie pioruna, zetknięcie z piorunem kulistym lub wieceniem atmosfery, a także wypadki zwišzane z elektrycznociš.
Jeli nadwrażliwa elektrycznie osoba, będšc w zasięgu pola elektromagnetycznego, spożyje produkt, na który reaguje alergicznie, alergia może ponownie wystšpić, gdy osoba ta znajdzie się w polu o tej samej częstotliwoci - ciało wydaje się pamiętać częstotliwoć pola. Jeli u danej osoby wytworzy się alergia na okrelonš częstotliwoć i wystawi się jš na dym papierosowy, to gdy znajdzie się w zasięgu pola elektromagnetycznego, może dostać alergii na dym papierosowy. Eksperymenty neurologa dr. Wildera Penfielda wykazały, że osoby, których mózg podrażniono słabymi impulsami elektrycznymi, dostały halucynacji. Stšd możliwe jest, że u osób elektrycznie nadwrażliwych będš pojawiać się wizjonerskie halucynacje lub dziwne uczucia, gdy zostanš one wystawione na działanie pola elektromagnetycznego o okrelonej częstotliwoci. Badacz UFO Albert Budden uważa, że elektrycznie nadwrażliwym osobom mogš w pewnych okolicznociach zdarzać się nawet halucynacje, odpowiadajšce scenariuszom uprowadzeń przez UFO.
Według teorii Buddena, uprowadzenia przez UFO rozgrywajš się tylko w głowach porwanych. Ta hipoteza jest interesujšca i przy niektórych wizjach i zjawiskach nie powinna być pomijana. Jest również możliwe, że elektrycznie nadwrażliwa osoba, która czytuje literaturę na temat UFO (albo widziała film przedstawiajšcy porwanie przez UFO), przeżyje pseudouprowadzenie przez wyimaginowanych pasażerów UFO. Jeli jednak wemie się pod uwagę dokładnie zbadane przypadki porwań (np. takie, w których uczestniczyło więcej osób), można wykluczyć, aby te traumatyczne przeżycia wywołała nadwrażliwoć elektryczna. W rzeczywistoci u osób, które miały bliskie spotkanie z UFO, nad wrażliwoć elektryczna i alergie rozwinęły się po tym spotkaniu. Na podstawie tych wyników za przyczynę nadwrażliwoci elektrycznej można uznać włanie bliskie spotkanie z UFO. Omawiany wczeniej przypadek Tony'ego Burfielda dokładnie oddaje następstwo wydarzeń: 1 - bliskie spotkanie z UFO, 2 - działanie promieni, 3 - rozwój nadwrażliwoci elektrycznej, 4 - rozwój alergii.
Na poczštku lat 80. amerykańscy wojskowi wprowadzili w życie program o nazwie Non-Lethal Defense (obrona nie powodujšca mierci). Koordynatorem tego programu, prowadzonego w laboratoriach Los Alamos w Nowym Meksyku, jest dr John B. Alexander, pułkownik armii amerykańskiej w stanie spoczynku. Co ciekawe, dr Alexander w wolnym czasie również zajmuje się zjawiskiem UFO i jest członkiem Society for Scientific Exploration (Towarzystwo Badań Naukowych). Program podzielony jest na dwie częci, z których każdš zajmuje się kilka zespołów z6. Zadaniem grupy Anti-Material Non-Lethal Technologies (technologie przeciwmateriałowe, nie powodujšce mierci) jest opracowanie broni, za pomocš której można unieruchomić systemy elektryczne i mechaniczne, nie niszczšc ich. Druga grupa -Anti-Personal Non-Lethal Technologies (technologie przeciwludzkie, nie powodujšce mierci) - obejmuje rodzaje broni, które wyrzšdzajš człowiekowi szkodę, ale go nie zabijajš. Jeden z nich opiera się na wysokoenergetycznych mikrofalach (high-power microwaves - HPM). Dr Keith Floring, specjalista w tej dziedzinie, twierdzi, że HPM może przejciowo wpłynšć na system nerwowy ofiary. Z kolei dr Myron Wolbarsht z Uniwersytetu Duke, ekspert w dziedzinie laserów, w wywiadzie, który ukazał się 4 stycznia 1993 roku w renomowanym dzienniku "The Wall Street Journal" powiedział, że amerykańskie Siły Specjalne (U.S. Special Forces) byłyby w stanie z łatwociš ugotować narzšdy wewnętrzne swoich przeciwników. Dwięki o bardzo niskiej częstotliwoci (Very Low Frequency - VLF-Sound) w granicach od 20 do 35 herców mogš wywoływać mdłoci, wymioty oraz bóle brzucha i podbrzusza. Stšd już tylko krok do podejrzenia, że gdy UFO wiadomie skierowało na ofiary promienie, użyło także mikrofali.
Brytyjski "The Guardian" 25 sierpnia 1985 roku relacjonował, że armia amerykańska skierowała w celach wywiadowczych do akcji w San Salwador zdalnie sterowane bezzałogowe samoloty i jeden z nich straciła zg. Nie można oczywicie wykluczyć, że w ramach tego egzotycznego wojskowego programu konstruuje się bezzałogowe samoloty, które strzelajš w przeciwnika mikrofalami. Laicy mogš pomylić takie samoloty z UFO kategorii A, gdyż również one sš w stanie wykonywać niekonwencjonalne manewry lotnicze. Niemniej ponieważ te rodzaje broni z pewnociš znajdujš się obecnie jeszcze w fazie powstawania, a przypadki CE% sš udokumentowane od 50 lat, można z pewnociš wykluczyć, że wszystkie ofiary CES były "królikami dowiadczalnymi" wojskowych eksperymentów. Inżynier lotnictwa i kosmonautyki John Schuessler zaprezentował zbiór przypadków CES na sympozjum MUFON w 1995 roku w Seattle, w USA. Opracował on katalog przypadków CE5, sklasyfikowanych według rodzaju szkód i stopnia obrażeń. Organizacja badawcza MUFON utworzyła z jego inicjatywy radę medycznš, składajšcš się z lekarzy, patologów, biologów itd.
autor: Helmut Lammmer, Oliver Sidla
tłumaczenie: Paweł Pollak