42.3. Obserwacje pilotów29 lipca 2002
Ponieważ większoć towarzystw lotniczych tuszuje spotkania swoich samolotów z UFO, takie zdarzenia sš w rodkach przekazu niemal ignorowane. W wielu wypadkach załogi samolotów w ogóle nie zgłaszajš obserwacji UFO, gdyż piloci obawiajš się o swoje licencje. Zdarzyły się wypadki, gdy piloci, którzy zameldowali swoim przełożonym o zaobserwowaniu UFO, byli przenoszeni bšd przydzielani do personelu naziemnego.
Na podstawie statystyk wiadomo, że zaledwie 10% osób, które widziały UFO, informuje o tym fakcie. Jeli przełoży się to na około 3500 przypadków zbadanych przez dr. Hainesa, okaże się, że prawdopodobnie ponad 30000 obserwacji UFO nie zostało zameldowanych przez pilotów. Oczywicie również lotnicy mogš ulegać złudzeniom, ale przy ponad 30 tysišcach możliwych obserwacji na pewno nie jest to jedyne wyjanienie. Ze ródeł wojskowych wiadomo, że spora częć pilotów bojowych dokonuje obserwacji UFO. Te spotkania z oczywistych względów sš ukrywane przed opiniš publicznš. Co roku na całym wiecie lotnicy cywilni zgłaszajš około 200 meldunków o UFO 9 do tzw. Confidential Human Factors Incident Reporting System (Baza Poufnych Sprawozdań o Zdarzeniach z Udziałem Ludzi -CHFIRS). Chcielibymy przedstawić teraz kilka z tych interesujšcych przypadków.
11 listopada 1979 roku nad Balearami (Hiszpania) nastšpiło spotkanie UFO z samolotem Super Caravelle, należšcym do linii lotniczych TAE. Lotnictwo hiszpańskie odtajniło zwišzane ze sprawš dokumenty, które oficjalnie potwierdzajš to zdarzenie. Na pokładzie samolotu czarterowego znajdowało się 119 Austriaków, którzy lecieli z Salzburga na Teneryfę. Po międzylšdowaniu na Majorce omal nie doszło do katastrofy między Ibizš a stałym lšdem. O godzinie 23.00 trzydziestoczteroletni pilot Francisco de Tejada i drugi pilot Sr. Suazo zostali powiadomieni drogš radiowš przez kontrolę lotów w Barcelonie, że w pobliżu samolotu wykryto niezidentyfikowany sygnał radarowy. Niedługo póniej kanał radiowy uległ zakłóceniu. Piloci zaobserwowali obok samolotu dwa bardzo jasno promieniujšce, czerwone wiatła. Znajdowały się one na poczštku i na końcu ciemnej masy. Następnie nieznany obiekt zaczšł bawić się z samolotem. Piloci opisali manewry lotnicze obiektu jako niekonwencjonalne i fantastyczne. Załoga wezwała pasażerów do zapięcia pasów, nie poinformowała ich jednak, że to UFO było winne tym rodkom bezpieczeństwa. Piloci zmniejszyli wysokoć lotu z 6900 na 3000 m. Ponieważ UFO podšżało za samolotem, zdecydowali się wylšdować na najbliższym lotnisku. Była to Walencja w Hiszpanii. Kiedy o północy samolot lšdował, sporo ludzi z obsługi lotniska widziało czerwone wiatła na końcu pasa startowego.
Pasażerowie nie dowiedzieli się o przyczynie tego nagłego lšdowania. Na noc umieszczono ich w hotelu. Następnego dnia urlopowicze mogli bez przeszkód kontynuować swojš podróż. Dwa dni po zdarzeniu ufolog Juan Benitez dowiedział się od dyrektora TAE, że nieznany obiekt widziany był także przez samoloty wojskowe. Porty lotnicze Barcelona i Walencja widziały UFO na ekranach swoich radarów. Następnie ustalono, że radar, należšcy do amerykańskiej Air Defense Command, zarejestrował również, jak UFO zeszło w cišgu 30 sekund lotem nurkowym z 3600 m. Kiedy samolot był bezpieczny, w powietrze zostały wysłane dwa odrzutowce Mirage, aby przejšć UFO. Samoloty nie zdołały jednak go przechwycić i wróciły do Walencji.
Do spektakularnego zajcia z UFO doszło 31 grudnia 1979 roku w Nowej Zelandii ". Również w tym wypadku było wielu wiadków, zanotowano niezwykłe sygnały radarowe, ponadto zachowały się dwie tamy z nagraniami i kolorowy, szesnastomilimetrowy film nakręcony przez profesjonalnego operatora. Wród wiadków znajdowali się pilot William Startny, drugi pilot Robert Gurd, dwóch reporterów telewizyjnych i operator filmowy. Smaku dodaje fakt, że przed tym lotem ekipa filmowa kręciła dokument o radarowych i wzrokowych obserwacjach UFO, których dokonano niedługo wczeniej na wschodnim wybrzeżu Nowej Zelandii. Nikt na pokładzie samolotu nie mógł się spodziewać, że niebawem na własne oczy zobaczy UFO. Załoga widziała podczas lotu większš iloć wiateł. W tym samym czasie kontrola lotów w Wellington zarejestrowała wiele niezwykłych ech radarowych, które odpowiadały kierunkowi i czasowi obserwacji wzrokowej. Do kabiny pilotów przyszła ekipa telewizyjna, aby sfilmować wietlne obiekty, a jeden z reporterów zarejestrował relację z obserwacji na tamie magnetofonowej. Po wylšdowaniu samolotu, wieć o filmie rozeszła się po całym wiecie.
Wieczorne wiadomoci stacji telewizyjnej CBS powięciły tej obserwacji UFO pięć minut. Na Nowš Zelandię poleciał fizyk wojskowy dr Bruce Maccabee, aby zbadać te wydarzenia na miejscu. Przeprowadził on wywiad ze wszystkimi wiadkami, bioršcymi udział w zdarzeniu, i przeanalizował przy współpracy innych naukowców zarejestrowany materiał filmowy. Naturalne przyczyny: odbite od ziemi wiatła nawigacyjne, refleksy wietlne, wiatła pozycyjne samolotu, ciała astronomiczne, przemytnicy narkotyków, tajne akcje wojskowe, meteory, pioruny kuliste, a nawet roje robaczków więtojańskich zostały wykluczone. Dr Bruce Maccabee opublikował po wieloletnich badaniach wyniki analiz w naukowym czasopimie "Journal of Scientific Exploration" z konkluzjš, że pracujšcy nad tym przypadkiem naukowcy nie znaleli do tej pory żadnego naturalnego wyjanienia.
17 listopada 1986 roku w nocy Boeing 747 Cargo Jet japońskich linii lotniczych leciał nad północnš Alaskš. Dla trzyosobowej załogi trasa lotu 1628 z Reykjaviku (Islandia) do Anchorage na Alasce była rutynowa. O 18.00 kapitan Konju Terauchi zaobserwował około 1,6 km wyżej i 30 stopni na lewo dwa wiatła podobne do słupów. Terauchi pomyslał, że mogš to być samoloty wojskowe. Zapytał więc kontrolę lotów w Anchorage, czy w pobliżu znajdujš się inne samoloty. Kontrola lotów w Anchorage nie widziała jednak innych samolotów na ekranach radarów. Nagle wiatła zbliżyły się do japońskiej maszyny na odległoć 150-300 m. Terauchi zobaczył dwa ciemne cylindry z obracajšcymi się na przemian żółtobršzowymi wiatłami. Kapitan Terauchi był pewien, że nie były to zwykłe wiatła pozycyjne samolotu, gdyż były wyjštkowo jasne i nie rzucały cienia. Załoga. samolotu obserwowała UFO od 3 do 5 minut. Potem UFO znikło, a na jego miejscu Terauchi zobaczył dwa fluorescencyjne wiatła w odległoci około 12 km. Na radarze pogodowym zarejestrował słabe echo. Kiedy samolot mijał to zjawisko, na tle wiateł miasta Fairbanks Terauchi zauważył sylwetkę w kształcie olbrzymiej kuli z pasem wietlnym.
Ilustracja przedstawia sporzšdzony przez niego szkic tego zjawiska. Widać i na nim bardzo wyranie różnicę między rozmiarami UFO a japońskiego samolotu. Ponieważ kontrola lotów w Anchorage zarejestrowała sygnał radarowy obok maszyny Terauchiego, zwrócono się z probš o potwierdzenie do wojskowej kontroli lotów. Poczštkowo Siły Powietrzne USA potwierdziły słaby sygnał podobny do tego na radarze pogodowym Terauchiego. Chwilę póniej poinformowano jednak, że sygnał zniknšł z ekranu radaru. Kiedy Boeing 747 zataczał łuk, UFO przeprowadziło podobny manewr podšżajšc za samolotem. O 1853 Terauchi wylšdował w Anchorage.
Urzšd Lotnictwa (FAA) w Anchorage i Japan Airlines przeprowadziły natychmiast oficjalne dochodzenie w tej sprawie, ale bez rezultatu. Odblaski od innych ródeł wiatła, inwersje temperatur i podobne zakłócenia atmosferyczne zostały w tym przypadku wykluczone. Zdaniem amerykańskich Sił Powietrznych sygnały radarowe należałoby tłumaczyć zakłóceniami elektronicznymi. Cywilni eksperci od radiolokacji odrzucili jednak to wyjanienie, gdyż sygnały zostały zarejestrowane w tym samym czasie przez trzy niezależne systemy radarowe. FAA wykluczył halucynacje Terauchiego, ponieważ reszta załogi także widziała UFO. To zdarzenie, którego do dzi nie zdołano wyjanić, wzbudziło w 1987 roku ogromne zainteresowanie rodków przekazu.
autor: Helmut Lammmer, Oliver Sidla
tłumaczenie: Paweł Pollak
11 listopada 1979 roku nad Balearami (Hiszpania) nastšpiło spotkanie UFO z samolotem Super Caravelle, należšcym do linii lotniczych TAE. Lotnictwo hiszpańskie odtajniło zwišzane ze sprawš dokumenty, które oficjalnie potwierdzajš to zdarzenie. Na pokładzie samolotu czarterowego znajdowało się 119 Austriaków, którzy lecieli z Salzburga na Teneryfę. Po międzylšdowaniu na Majorce omal nie doszło do katastrofy między Ibizš a stałym lšdem. O godzinie 23.00 trzydziestoczteroletni pilot Francisco de Tejada i drugi pilot Sr. Suazo zostali powiadomieni drogš radiowš przez kontrolę lotów w Barcelonie, że w pobliżu samolotu wykryto niezidentyfikowany sygnał radarowy. Niedługo póniej kanał radiowy uległ zakłóceniu. Piloci zaobserwowali obok samolotu dwa bardzo jasno promieniujšce, czerwone wiatła. Znajdowały się one na poczštku i na końcu ciemnej masy. Następnie nieznany obiekt zaczšł bawić się z samolotem. Piloci opisali manewry lotnicze obiektu jako niekonwencjonalne i fantastyczne. Załoga wezwała pasażerów do zapięcia pasów, nie poinformowała ich jednak, że to UFO było winne tym rodkom bezpieczeństwa. Piloci zmniejszyli wysokoć lotu z 6900 na 3000 m. Ponieważ UFO podšżało za samolotem, zdecydowali się wylšdować na najbliższym lotnisku. Była to Walencja w Hiszpanii. Kiedy o północy samolot lšdował, sporo ludzi z obsługi lotniska widziało czerwone wiatła na końcu pasa startowego.
Pasażerowie nie dowiedzieli się o przyczynie tego nagłego lšdowania. Na noc umieszczono ich w hotelu. Następnego dnia urlopowicze mogli bez przeszkód kontynuować swojš podróż. Dwa dni po zdarzeniu ufolog Juan Benitez dowiedział się od dyrektora TAE, że nieznany obiekt widziany był także przez samoloty wojskowe. Porty lotnicze Barcelona i Walencja widziały UFO na ekranach swoich radarów. Następnie ustalono, że radar, należšcy do amerykańskiej Air Defense Command, zarejestrował również, jak UFO zeszło w cišgu 30 sekund lotem nurkowym z 3600 m. Kiedy samolot był bezpieczny, w powietrze zostały wysłane dwa odrzutowce Mirage, aby przejšć UFO. Samoloty nie zdołały jednak go przechwycić i wróciły do Walencji.
Do spektakularnego zajcia z UFO doszło 31 grudnia 1979 roku w Nowej Zelandii ". Również w tym wypadku było wielu wiadków, zanotowano niezwykłe sygnały radarowe, ponadto zachowały się dwie tamy z nagraniami i kolorowy, szesnastomilimetrowy film nakręcony przez profesjonalnego operatora. Wród wiadków znajdowali się pilot William Startny, drugi pilot Robert Gurd, dwóch reporterów telewizyjnych i operator filmowy. Smaku dodaje fakt, że przed tym lotem ekipa filmowa kręciła dokument o radarowych i wzrokowych obserwacjach UFO, których dokonano niedługo wczeniej na wschodnim wybrzeżu Nowej Zelandii. Nikt na pokładzie samolotu nie mógł się spodziewać, że niebawem na własne oczy zobaczy UFO. Załoga widziała podczas lotu większš iloć wiateł. W tym samym czasie kontrola lotów w Wellington zarejestrowała wiele niezwykłych ech radarowych, które odpowiadały kierunkowi i czasowi obserwacji wzrokowej. Do kabiny pilotów przyszła ekipa telewizyjna, aby sfilmować wietlne obiekty, a jeden z reporterów zarejestrował relację z obserwacji na tamie magnetofonowej. Po wylšdowaniu samolotu, wieć o filmie rozeszła się po całym wiecie.
Wieczorne wiadomoci stacji telewizyjnej CBS powięciły tej obserwacji UFO pięć minut. Na Nowš Zelandię poleciał fizyk wojskowy dr Bruce Maccabee, aby zbadać te wydarzenia na miejscu. Przeprowadził on wywiad ze wszystkimi wiadkami, bioršcymi udział w zdarzeniu, i przeanalizował przy współpracy innych naukowców zarejestrowany materiał filmowy. Naturalne przyczyny: odbite od ziemi wiatła nawigacyjne, refleksy wietlne, wiatła pozycyjne samolotu, ciała astronomiczne, przemytnicy narkotyków, tajne akcje wojskowe, meteory, pioruny kuliste, a nawet roje robaczków więtojańskich zostały wykluczone. Dr Bruce Maccabee opublikował po wieloletnich badaniach wyniki analiz w naukowym czasopimie "Journal of Scientific Exploration" z konkluzjš, że pracujšcy nad tym przypadkiem naukowcy nie znaleli do tej pory żadnego naturalnego wyjanienia.
17 listopada 1986 roku w nocy Boeing 747 Cargo Jet japońskich linii lotniczych leciał nad północnš Alaskš. Dla trzyosobowej załogi trasa lotu 1628 z Reykjaviku (Islandia) do Anchorage na Alasce była rutynowa. O 18.00 kapitan Konju Terauchi zaobserwował około 1,6 km wyżej i 30 stopni na lewo dwa wiatła podobne do słupów. Terauchi pomyslał, że mogš to być samoloty wojskowe. Zapytał więc kontrolę lotów w Anchorage, czy w pobliżu znajdujš się inne samoloty. Kontrola lotów w Anchorage nie widziała jednak innych samolotów na ekranach radarów. Nagle wiatła zbliżyły się do japońskiej maszyny na odległoć 150-300 m. Terauchi zobaczył dwa ciemne cylindry z obracajšcymi się na przemian żółtobršzowymi wiatłami. Kapitan Terauchi był pewien, że nie były to zwykłe wiatła pozycyjne samolotu, gdyż były wyjštkowo jasne i nie rzucały cienia. Załoga. samolotu obserwowała UFO od 3 do 5 minut. Potem UFO znikło, a na jego miejscu Terauchi zobaczył dwa fluorescencyjne wiatła w odległoci około 12 km. Na radarze pogodowym zarejestrował słabe echo. Kiedy samolot mijał to zjawisko, na tle wiateł miasta Fairbanks Terauchi zauważył sylwetkę w kształcie olbrzymiej kuli z pasem wietlnym.
Ilustracja przedstawia sporzšdzony przez niego szkic tego zjawiska. Widać i na nim bardzo wyranie różnicę między rozmiarami UFO a japońskiego samolotu. Ponieważ kontrola lotów w Anchorage zarejestrowała sygnał radarowy obok maszyny Terauchiego, zwrócono się z probš o potwierdzenie do wojskowej kontroli lotów. Poczštkowo Siły Powietrzne USA potwierdziły słaby sygnał podobny do tego na radarze pogodowym Terauchiego. Chwilę póniej poinformowano jednak, że sygnał zniknšł z ekranu radaru. Kiedy Boeing 747 zataczał łuk, UFO przeprowadziło podobny manewr podšżajšc za samolotem. O 1853 Terauchi wylšdował w Anchorage.Urzšd Lotnictwa (FAA) w Anchorage i Japan Airlines przeprowadziły natychmiast oficjalne dochodzenie w tej sprawie, ale bez rezultatu. Odblaski od innych ródeł wiatła, inwersje temperatur i podobne zakłócenia atmosferyczne zostały w tym przypadku wykluczone. Zdaniem amerykańskich Sił Powietrznych sygnały radarowe należałoby tłumaczyć zakłóceniami elektronicznymi. Cywilni eksperci od radiolokacji odrzucili jednak to wyjanienie, gdyż sygnały zostały zarejestrowane w tym samym czasie przez trzy niezależne systemy radarowe. FAA wykluczył halucynacje Terauchiego, ponieważ reszta załogi także widziała UFO. To zdarzenie, którego do dzi nie zdołano wyjanić, wzbudziło w 1987 roku ogromne zainteresowanie rodków przekazu.
autor: Helmut Lammmer, Oliver Sidla
tłumaczenie: Paweł Pollak