43.5. Radarowe obserwacje UFO na całym œwiecie
29 lipca 2002
Naukowiec dr Richard Haines zajmuje się UFO już ponad 20 lat. Poza analizami fotograficznymi interesuje się szczególnie technicznymi aspektami obserwacji UFO. W jednej ze swoich prac przedstawił również obserwacje radarowe, dokonane przez pilotów. Ze zbioru danych, zawierajšcego łšcznie 56 relacji, w 15 istotnš rolę odegrał radiolokator. Tabela poniżej wymienia te zdarzenia.

Data	Kształt echa radarowego	Prędkoœć	Opis
12.01.1950	punktowe	4500 km/h	nieznana
21.01.1951	punktowe	nieznana	D
17.09.1951	punktowe	450 km/h	nieznana
22.01.1952	punktowe	2000 k./h	nieznana
24.03.1952	punktowe	4600 km/h	nieznana
26.05.1952	punktowe	20-krotne przyspieszenie ziemskie	nieznana
24.12.1952	punktowe	nieznana	nieznana
13.05.1955	punktowe	270 km/h	P, T
14.08.1956	punktowe	1500 km/h	B, H, R, U
18.10.1956	punktowe	nieznana	D
11.01.1958	punktowe	1350 km/h	nieznana
28.10.1975	punktowe	nieznana	H,P
xx.xx.1982	punktowe	1050 km/h	H, K, M
16.05.1982	punktowe	7500 km/h	J

Przeanalizowane przez Richarda Hainesa w jednym z badań przypadki radarowych obserwacji UFO z samolotów. Lista podaje datę obserwacji, kształt echa radarowego, prędkoœć obiektu i formę ruchu. Forma ruchu została oznaczona symbolami literowymi o następujšcym znaczeniu:
B - obiekt kršżył szybko za samolotem;
D - ruch z góry na dół;
H - unosił się bez ruchu w powietrzu;
J - leciał równolegle do samolotu;
K - zatrzymał się nagle w powietrzu;
M - skakał od punktu do punktu;
P - towarzyszył samolotowi w niewielkiej odległoœci;
R - zmienił nagle kierunek lotu;
T - przyspieszył i oddalił się od samolotu;
U - nagle znikł

Wszystkie samoloty miały wyraŸny, punktowy sygnał na ekranach swoich radarów, więc nie była to najprawdopodobniej pomyłka spowodowana przez stada ptaków, chmury czy podobne naturalne zjawiska. Szczególnš uwagę należy zwrócić na te przypadki, w których dokonano nietypowych pomiarów. Przykładowo w czasie obserwacji z 22 stycznia 1952 roku stwierdzono, że widziany obiekt poruszał się z 20-krotnym przyœpieszeniem ziemskim. Tak niezwykle wysokiej wartoœci nie mógłby wytrzymać przez dłuższy czas żaden człowiek, abstrahujšc już od tego, że technologia lat 50. nie znała ani samolotów, ani rakiet o takiej zdolnoœci przyœpieszenia. Innej interesujšcej obserwacji dokonano 16 maja 1987 roku. Obiekt rozwijał prędkoœć około 9000 km/h - nie dotrzymałby mu kroku żaden nowoczesny samolot.

Szczegółowa analiza konkretnych przypadków może znacznie lepiej od wszelkich statystyk oddać wagę, a czasem również i dramaturgię danego spotkania z UFO. Na podstawie kilku przykładów chcielibyœmy pokazać typowe działania pilotów i personelu naziemnego podczas radiolokacyjnej obserwacji UFO. Pierwsze zdarzenie zostało dokładnie przeanalizowane w tak zwanym raporcie Condona. Chodzi tutaj o radarowš i naocznš obserwację, której w 1956 roku dokonał personel amerykańskich Sił Powietrznych, stacjonujšcy w bazie lotniczej Haneda w rejonie Zatoki Tokijskiej. W nocy 5 sierpnia dwóch kontrolerów pełnišcych służbę na wieży zauważyło na wschodzie jasne œwiatło, które z dużš prędkoœciš, "szybciej od każdego odrzutowca", zmieniało wysokoœć. Obserwatorzy z sšsiedniej bazy Tachikawa potwierdzili póŸniej te doniesienia. Operatorzy z bazy Haneda zaalarmowali stację radiolokacyjnš koło Shiroi, która w końcu zdołała wykryć nieznany cel nad Zatokš Tokijskš. Raport dochodzeniowy przytacza obserwacje stacji:

"Obiekt został uchwycony i był œledzony przez nasz radar, kiedy okršżał Zatokę Tokijskš. Chociaż dokładne okreœlenie jego prędkoœci było niemożliwe, porucznik oszacował jš na 150-300 km/h. Czasami obiekt zatrzymywał się i trwał w bezruchu; jego maksymalna prędkoœć wynosiła 500-600 km/h. O 0:12 obiekt rozpadł się na trzy mniejsze częœci, odstęp pomiędzy nimi wynosił mniej więcej 400 m."

W celu zidentyfikowania obiektu wysłano samolot F-94, wyposażony w radiolokator APG-33. Oficer radarowy złożył po akcji następujšcy pisemny raport:

"O godz. 0:15 stacja Shiroi podała nam kierunek lotu 320 stopni. Shiroi miała zdecydowane echo radarowe. Nieznany obiekt, który mieliœmy przejšć, znajdował się w szacunkowej odległoœci 6 km od naszego samolotu. O 0:16 wykryłem obiekt radarem 10 stopni w prawo i 10 stopni poniżej, w odległoœci około 6 km. Obiekt poruszał się bardzo szybko, mijajšc nas..."

Jak wynika z raportu, nieznany obiekt latajšcy został namierzony przez radary zarówno stacji naziemnej, jak i samolotu. Do tego dochodzi jeszcze niezależnie potwierdzona, naoczna obserwacja, dokonana przez personel wieży kontrolnej koło Hanedy. Wszystkie fakty zdajš się wskazywać na to, że nad Zatokš Tokijskš poruszał się obcy obiekt, bezskutecznie œcigany przez samolot. Mimo to raport Condona stwierdza w konkluzji, że tym jasnym obiektem była gwiazda Kapella. Echa radarowe miałyby rzekomo zostać wywołane przez, jak głosi raport, "rzadkie i niezwykłe" zjawiska atmosferyczne. Pomijajšc już fakt, że naziemny personel amerykańskiej bazy lotniczej raczej nie dałby się zwieœć jasnej gwieŸdzie, zwłaszcza że owa gwiazda pojawiła się na dwóch niezależnych radarach, raport Condona nie potrafi udzielić żadnego wiarygodnego wyjaœnienia.

W kolejnym przypadku chodzi również o obserwację radarowš dokonanš przez pilotów wojskowych. Można wyjœć z założenia, że sš oni bardzo dobrze wykształceni i majš duże doœwiadczenie. Żaden pilot nie rujnowałby lekkomyœlnie swojej reputacji nieprzemyœlanymi wypowiedziami. Obserwacji UFO dokonano naocznie, potwierdziły jš również radiolokatory kilku samolotów i stacji naziemnej. Wszystkie zeznania œwiadków zostały sporzšdzone pisemnie i podpisane imieniem, nazwiskiem i stopniem służbowym. Pierwszy raport pochodzi od drugiego pilota samolotu ARCHIE-91:

"Załoga w przedniej częœci samolotu zwróciła uwagę na obiekt poruszajšcy się chaotycznym ruchem na niebie. W tym momencie sam zobaczyłem obiekt; zauważyłem, że znajduje się na godzinie 10, porównujšc z tarczš zegara, nisko nad horyzontem, i porusza się nieregularnymi zygzakami. Nasza wysokoœć wynosiła około 5500 m... Najpierw pomyœlałem, że najprawdopodobniej jest to Gwiazda Poranna... Kiedy jednak powiadomiono stację naziemnš ENRAGE, a ta potwierdziła obserwację, zaczšłem zadawać sobie pytanie, czy rzeczywiœcie jest to Gwiazda Poranna".

Interesujšce w tej wypowiedzi jest rozważanie pilota, czy aby nie zaobserwował Wenus na tle zjawisk atmosferycznych. NajwyraŸniej znany mu był taki fenomen i dlatego zastanawiał się nad takim rozwišzaniem. Relacja kolejnego œwiadka wydaje się jednak podawać w wštpliwoœć takie tłumaczenie. Chodzi tu o dyrektora przełożonego stacji naziemnej ENRAGE:

"O godz. 7:05 otrzymałem meldunek z ARCHIE-91, samolotu typu KC-97, będšcego w drodze do bazy do Harmon... ARCHIE-91 zgłosił zaobserwowanie w powietrzu nieznanego obiektu po lewej stronie, nieco powyżej samolotu. Obiekt poruszał się z bardzo dużš prędkoœciš. Bezpoœrednio po tym ARCHIE-29, drugi samolot, oddalony od ARCHIE-91 o mniej więcej 30 km, zameldował o zaobserwowaniu tego samego obiektu. Obaj piloci podawali, że w pobliżu obiektu nie było żadnych chmur, które mogłyby spowodować refleksy (gwiazd itp.). Około godz. 7:07 nawišzałem kontakt radarowy z obiektem, który znajdował się w podanym kierunku, i z innymi obiektami, znajdujšcymi się bliżej stacji. Główny obiekt wydawał się w tym czasie poruszać bardzo wolno, dzięki czemu można było podtrzymać doskonały kontakt radarowy. Druga grupa obiektów poruszała się bardzo szybko, czasami ciasno jeden obok drugiego, chwilami uszeregowana w jednš linię. Wskutek wolnej rotacji anteny, dużej prędkoœci i zmieniajšcego się kursu obiektu zmierzenie prędkoœci nie było możliwe. Szacunkowo wynosiła ona 2000 km/h.."

Naziemny operator radaru mógł więc potwierdzić spostrzeżenia ARCHIE-29 i ARCHIE-91, odkrył nawet na ekranie kolejne niezwykłe obiekty, które poruszały się z wyjštkowo dużš prędkoœciš. W czasie obserwacji w powietrze wysłano samolot bojowy. Jego pokładowe urzšdzenia radiolokacyjne były jednak niesprawne, pilotowi nie udało się również nawišzać kontaktu wzrokowego. Kolejne cztery relacje œwiadków potwierdzajš zaprezentowane tutaj tylko wyrywkowo raporty, podajšc dalsze szczegóły. Piloci szczegółowo i możliwie obiektywnie odtworzyli swoje obserwacje. Do dzisiaj nie zdołano ich jednak w sposób wiarygodny wyjaœnić.

Dzisiaj nowoczesne instrumenty znajdujš się również w mniejszych, prywatnych samolotach i mogš przy spotkaniach z UFO odegrać istotnš rolę. Do poniższej obserwacji, która zawiera wiele znanych elementów obserwacji UFO, doszło w roku 1991 w Paragwaju. Poza naocznš obserwacjš, dokonanš przez dwóch niezależnych pilotów i naziemny personel lotniska, także radar kontroli lotów dostrzegł UFO. Ponadto jego obecnoœć zakłóciła pracę instrumentów pokładowych małego, prywatnego samolotu. Ten przypadek zawiera bardzo wiele typowych elementów, zwišzanych z UFO: jasne, promieniujšce œwiatło, bardzo duże prędkoœci i przyœpieszenia oraz - rzecz wcale nie najmniej istotna - inteligentna kontrola, pod którš wydawał znajdować się obiekt:

Wieczorem 8 czerwca 1991 roku o godz. 18:00 prywatny pilot Cesar Escobar wyruszył swojš małš cessnš 210 z Concepcion w kierunku portu lotniczego Asuncion. Na pokładzie znajdowało się dwóch niemieckich pasażerów; dla jednego z nich Escobar pracował wiele lat jako pilot. Podczas lotu jak zwykle nasłuchiwał rozmów radiowych, aby mieć nieprzerwane informacje o pozycji innych samolotów w okolicy. Jakiœ czas póŸniej jego uwagę zwróciła rozmowa między pilotem paragwajskich linii lotniczych LAP a operatorem kontroli lotów. Pilot LAP-u zgłaszał, że w pobliżu jego samolotu pojawił się jakiœ obiekt. Kontrola lotów mogła go wyraŸnie widzieć na radarze, zapytano więc boliwijskich kontrolerów, czy majš jakieœ informacje na temat tego nieznanego obiektu. OdpowiedŸ była negatywna. Po kilku minutach Cesar Escobar stał się przez radio œwiadkiem niezwykłego wydarzenia.

Pilot LAP-u relacjonował, że jasne œwiatło przed samolotem nagle ruszyło z dużš prędkoœciš w lewo do góry, potem znowu zeszło na dół i zaczęło się do niego zbliżać. Następnie obiekt zniknšł: "Najbardziej zaszokowało mnie, że usłyszałem pilota mówišcego, iż obiekt właœnie leci prosto na jego maszynę i że z niewiarygodnš prędkoœciš przemknšł tuż nad nim" - twierdzi Escobar. Zanim zrozumiał, co się właœciwie działo, sam stał się œwiadkiem UFO - jasne, niebieskawe œwiatło pojawiło się po jego prawej stronie. Poczštkowo Escobar nie mógł uwierzyć, że widzi ten sam obiekt, który dopiero co przykuwał uwagę innych pilotów. Gdy pasażerowie zaczęli go wypytywać, co to za œwiatło, Escobar usłyszał przez radio z kontroli lotów pytanie, czy może zidentyfikować obiekt. NajwyraŸniej również kontrola lotów zauważyła UFO obok cessny Escobara (naoczna obserwacja pilota została potwierdzona przez operatorów radaru). Obiekt towarzyszył Escobarowi 25 minut w jego dalszym locie aż do Asuncion. Co wydarzyło się podczas lšdowania, opisuje Anibal Gavigan, operator z wieży kontrolnej, który udzielił Escobarowi pozwolenia na lšdowanie:

"Doskonale pamiętam tamtš noc. Panował chłód, niebo było czyste, bez chmur. Kontrola radarowa powiadomiła mnie telefonicznie, że samolot Escobara szykuje się do lšdowania i że towarzyszy mu dziwny obiekt. Od razu zobaczyłem ten jasny obiekt, lecšcy obok maszyny Escobara".

Gavigan polecił włšczać i wyłšczać œwiatła na lotnisku, aby lepiej przyjrzeć się obiektowi. Gdy œwiatła były zgaszone, UFO unosiło się w bezruchu w powietrzu nad pasem startowym około 600 m od niego. Operator radaru Jose Chavez widział je wyraŸnie na swoim ekranie i poprosił Gavigana o naoczne potwierdzenie tej obserwacji, co ten uczynił. Gavigan relacjonuje, że obserwował obiekt od 4 do 5 minut, gdy nastšpiło nowe wydarzenie:

"Jasne œwiatło pozostawało w całkowitym bezruchu, aż nagle zdarzyło się coœ spektakularnego. Z miejsca, w którym zawisł obiekt, strzelił jasny promień w kierunku zachodnim. Promień widoczny był tylko przez ułamek sekundy, tak jakby ktoœ narysował kredkš prostš linię w powietrzu - doskonałš, żółtš linię, która sięgała na zachód tak daleko, jak można było sięgnšć wzrokiem".

Chwilę potem UFO znikło:

"To było naprawdę zadziwiajšce. Obiekt rozwijał niewiarygodnš prędkoœć. Byłem zaszokowany - czegoœ takiego jeszcze nigdy w życiu nie widziałem. Zszedłem natychmiast na dół do pomieszczenia kontrolnego wieży, skšd wołał mnie zdumiony Chavez. Zapytał, czy to widziałem. Odpowiedziałem mu, że tak".

Radar w Asuncion dokonuje co pięć sekund pełnego obrotu, podczas obserwacji ustawiony był na maksymalnš odległoœć 210 km. W czasie jednego obrotu anteny UFO znikło całkowicie z obszaru znajdujšcego się w zasięgu urzšdzenia; oznacza to, że w cišgu pięciu sekund przebyło przynajmniej 210 km. Odpowiada to prędkoœci 150 000 km/h! Według informacji otrzymanych od Gavigana, podczas zdarzenia nie było słychać żadnych odgłosów. Dlaczego przekroczenie granicy dŸwięku przez UFO nie spowodowało huku, ani dlaczego przy takiej prędkoœci UFO nie spłonęło w atmosferze, pozostaje tajemnicš.

autor: Helmut Lammmer, Oliver Sidla
tłumaczenie: Paweł Pollak