Meteorytowy krater ladem masowej zagłady14 maja 2004
Naukowcy odkryli w Australii lady po uderzeniu wielkiego meteorytu i podejrzewajš, że włanie on spowodował wymarcie 250 milionów lat temu dziewięćdziesięciu proc. żyjšcych podówczas gatunków organizmów żywych.
Odkrycie opisane jest w ostatnim wydaniu magazynu "Science". Na trop krateru wpadła Luann Becker z Uniwersytetu Kalifornijskiego (USA). Znalazła ona na Antarktyce odłamki, które prawdopodobnie sš pozostałociš po uderzeniu meteorytu. Naukowiec rozpoczęła tedy poszukiwania krateru na półkuli południowej. Przeanalizowała m.in. próbki skalne pobrane przez firmę naftowš w północno-zachodniej Australii. Znalazła w tych próbkach stopionš skałę. Z tego wysnuła wniosek, że tam, gdzie próbki zostały pobrane, musiała mieć miejsce katastrofa.
Jak twierdzi badaczka, odkryty przez niš krater ma 193 kilometry rednicy i zarówno jego wielkoć, jak i wiek sš odpowiednie, by podejrzewać, że jest to lad po meteorycie, który 250 milionów lat temu stał się przyczynš wydarzenia zwanego wielkim wymieraniem.
Wielkie wymieranie, czyli wymieranie permskie to największa znana nam katastrofa, jaka spotkała życie na Ziemi. Wymierań w historii Ziemi było kilka, permskie jednak było najstraszliwsze, zginęło wtedy 90 proc. gatunków organizmów. Inne znane naukowcom wymieranie życia ziemskiego nastšpiło 365 milionów lat temu. Najbardziej znane jest wymieranie sprzed 65 milionów lat. Swój byt zakończyły wtedy między innymi dinozaury.
Naukowcy wcišż spierajš się co do przyczyn wymierań. Bardzo popularne sš teorie, które winę za katastrofy przypisujš meteorytom lub kometom. Ale dane nie sš tu jednoznaczne. Niektórzy badacze dowodzš na przykład, że rzeczywistymi powodami wymierań były nie katastrofy, ale powolne zmiany klimatyczne.
Odkrycie dokonane przez Luann Becker spotkało się z raczej sceptycznym przyjęciem. - Nie jest jeszcze nawet dowiedzione, czy to w ogóle jest krater - powiedział Peter D. Ward z Uniwersytetu Stanu Waszyngton (USA). - Nie jest łatwo ustalić, gdzie przed dziesištkami milionów lat uderzył meteoryt. Ale nawet jeli przyjmiemy, że mamy tu do czynienia z kraterem, potrzebne sš jeszcze badania, aby dokładnie ustalić jego rozmiary.
autor: łK, AP
źródło: Rzeczpospolita - 14.05.2004r. Nr 112
Jak twierdzi badaczka, odkryty przez niš krater ma 193 kilometry rednicy i zarówno jego wielkoć, jak i wiek sš odpowiednie, by podejrzewać, że jest to lad po meteorycie, który 250 milionów lat temu stał się przyczynš wydarzenia zwanego wielkim wymieraniem.
Wielkie wymieranie, czyli wymieranie permskie to największa znana nam katastrofa, jaka spotkała życie na Ziemi. Wymierań w historii Ziemi było kilka, permskie jednak było najstraszliwsze, zginęło wtedy 90 proc. gatunków organizmów. Inne znane naukowcom wymieranie życia ziemskiego nastšpiło 365 milionów lat temu. Najbardziej znane jest wymieranie sprzed 65 milionów lat. Swój byt zakończyły wtedy między innymi dinozaury.
Naukowcy wcišż spierajš się co do przyczyn wymierań. Bardzo popularne sš teorie, które winę za katastrofy przypisujš meteorytom lub kometom. Ale dane nie sš tu jednoznaczne. Niektórzy badacze dowodzš na przykład, że rzeczywistymi powodami wymierań były nie katastrofy, ale powolne zmiany klimatyczne.
Odkrycie dokonane przez Luann Becker spotkało się z raczej sceptycznym przyjęciem. - Nie jest jeszcze nawet dowiedzione, czy to w ogóle jest krater - powiedział Peter D. Ward z Uniwersytetu Stanu Waszyngton (USA). - Nie jest łatwo ustalić, gdzie przed dziesištkami milionów lat uderzył meteoryt. Ale nawet jeli przyjmiemy, że mamy tu do czynienia z kraterem, potrzebne sš jeszcze badania, aby dokładnie ustalić jego rozmiary.
autor: łK, AP
źródło: Rzeczpospolita - 14.05.2004r. Nr 112