Tajemnicza moc piramid13 czerwca 2002
Od czasu powstania, około 2600 r. p.n.e., Wielka Piramida Cheopsa (Khufu) w Gizie w Egipcie opanowała ludzkš wyobranię i zainspirowała powstanie wielu niezwykłych teorii. Do najbardziej kontrowersyjnych należy tak zwana piramidologia i przekonanie o mocy piramid.
Piramidologia" to termin ogólny, oznaczajšcy badania wymiarów piramidy i próby ich interpretacji w celu udowodnienia, że kryjš w sobie przepowiednie lub zawierajš informacje wyprzedzajšce nowoczesne odkrycia naukowe. Zainteresowanie zagadkš piramid upowszechniło się dzięki szkockiemu astronomowi królewskiemu, Charlesowi Piazziemu Smythowi. Jego badania nad piramidami, prowadzone w Egipcie, zaowocowały wydanš w latach szećdziesištych XIX wieku ksišżkš Our Inheritance in the Great Pyramid. Był to pierwszy z tomów długiej serii niezwykle drobiazgowych analiz. W swoich pracach Smyth przedstawił wyniki obliczeń, wskazujšc na zwišzek wymiarów Wielkiej Piramidy z danymi astronomicznymi. Twierdził na przykład, że jej obwód jest zgodny z długociš roku słonecznego, stosunek wysokoci do powierzchni podstawy równa się pi, a wysokoć pomnożona przez 10 do dziewištej potęgi daje wynik równy odległoci Ziemi od Słońca.
Obliczenia Smytha przyniosły mu wielki rozgłos, dopóki inni badacze nie sprawdzili ich rzetelnoci i nie stwierdzili, że sš bardzo niecisłe. Chcšc otrzymać tak zaskakujšce rezultaty, Smyth wymylił i zastosował zupełnie nowš jednostkę miary - cal piramidowy (piramidalny?) równy 25,146 cm. Ponadto wielu obliczeń dokonał z koniecznoci w przybliżeniu, ponieważ piramida nie ma wierzchołka!
Tajemnicze przepowiednie, zakodowane w wymiarach piramidy, także się nie spełniły. Posługujšc się osobliwymi jednostkami miary przepowiadano między innymi Drugie Nadejcie Chrystusa w latach 1881, 1911 i 1936. Wyznaczono nawet datę Dnia Sšdu Ostatecznego na 20 sierpnia 1953 r.
Znacznie bardziej intrygujšce, choć równie sporne, sš teorie mówišce o niezwykłej mocy piramid. Ich ródłem były obserwacje Francuza Antoine'a Bovisa w latach trzydziestych naszego wieku. Podczas wakacji w Egipcie Bovis zwiedzał Wielkš Piramidę i zauważył, że zwłoki małych zwierzšt, które dostały się do jej wnętrza, nie ulegajš rozkładowi, lecz sš dobrze zachowane mimo wilgoci. Powróciwszy do kraju, przeprowadził eksperymenty za pomocš kartonowego modelu piramidy i stwierdził, że warzywa umieszczone w jego wnętrzu dłużej zachowujš wieżoć.
Sensacyjne doniesienia o odkryciu Bovisa dotarły do czeskiego radiotechnika, Karela Drbala, który rozpoczšł badania w innym kierunku. Umiecił wewnštrz modelu piramidy tępe żyletki i ze zdumieniem stwierdził, że same się ostrzš. Był tak zaskoczony swoim odkryciem, że w 1949 r. złożył podanie w praskim urzędzie patentowym o zarejestrowanie piramidki jako urzšdzenia do ostrzenia żyletek.
Eksperci urzędu patentowego przyjęli rewelacje Drbala ze zrozumiałym sceptycyzmem i odmówili przyznania patentu, do czasu przeprowadzenia własnych zadowalajšcych prób. Trwały one dziesięć lat, i należy mniemać, że zakończyły się sukcesem, ponieważ Drbal otrzymał patent nr 91304, a czeska fabryka niezwłocznie przystšpiła do produkcji kartonowych, a póniej styropianowych piramidek do ostrzenia żyletek. W opisie patentu jest niezwykle ważna wskazówka: żeby naostrzyć żyletkę, kierunek jej osi podłużnej musi być zgodny z kierunkiem pola magnetycznego ziemi.
Wielu badaczy jednak traktuje doniesienia o "mocy piramid" z wielkš rezerwš.
Podobne badania przeprowadzano często bez żadnych rezultatów. Sceptykom jednak sprzeciwia się doktor Lyall Watson, autor Supernature. Twierdzi on, że umiecił żyletkę o podwójnym ostrzu tuż pod szczytem kartonowej piramidy, ustawionej tak, że kierunki linii jej podstawy były zgodne z magnetycznymi kierunkami północ-południe i wschód-zachód, a ostrza żyletki były skierowane na wschód i zachód. Podobno tš samš żyletkš golił się codziennie przez cztery miesišce. Zauważył jednak, że nie wystarczy umiecić żyletki pod piramidš. Trzeba jš ułożyć na platformie, sięgajšcej jednej trzeciej wysokoci piramidy, którš należy ustawić z dala od urzšdzeń elektrycznych.
Podobne doniesienia opublikował Daily Mail (28 grudnia 1995 r.). A. Dempsey z Chester w Wielkiej Brytanii ogłosił, że kartonowa piramida spowodowała naostrzenie żyletki w trzy dni. Dzięki eksperymentowi golił się podobno tš samš taniš jednorazowš żyletkš przez 18 miesięcy. Wymiary piramidy Dempseya (i Watsona) odpowiadały wymiarom Wielkiej Piramidy w opowiednio pomniejszonej skali. Anglik umiecił ostrze na linii północ-południe, równolegle do jednego z boków, na pudełku zapałek, w odległoci jednej trzeciej wysokoci piramidy od podstawy.
Mechanizm tego niezwykłego zjawiska nadal pozostaje zagadkš. Watson przypuszczał, że kształt piramidy może wytwarzać wewnętrzne pole magnetyczne, które powoduje odtwarzanie kryształów wzdłuż ostrza tępej żyletki. Eksperymenty z zastosowaniem licznika Gaussa wykazały, że wewnštrz piramidy powstaje indukcja magnetyczna, a pole siłowe, które jš wzbudza może powodować dehydratację elektromagnetycznš. Być może włanie w ten sposób należy wyjaniać działanie wynalazku oraz koniecznoć ustawiania modeli piramid z dala od pól elektrycznych, które mogš kolidować z ich aktywnociš magnetycznš.
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska
Obliczenia Smytha przyniosły mu wielki rozgłos, dopóki inni badacze nie sprawdzili ich rzetelnoci i nie stwierdzili, że sš bardzo niecisłe. Chcšc otrzymać tak zaskakujšce rezultaty, Smyth wymylił i zastosował zupełnie nowš jednostkę miary - cal piramidowy (piramidalny?) równy 25,146 cm. Ponadto wielu obliczeń dokonał z koniecznoci w przybliżeniu, ponieważ piramida nie ma wierzchołka!
Tajemnicze przepowiednie, zakodowane w wymiarach piramidy, także się nie spełniły. Posługujšc się osobliwymi jednostkami miary przepowiadano między innymi Drugie Nadejcie Chrystusa w latach 1881, 1911 i 1936. Wyznaczono nawet datę Dnia Sšdu Ostatecznego na 20 sierpnia 1953 r.
Znacznie bardziej intrygujšce, choć równie sporne, sš teorie mówišce o niezwykłej mocy piramid. Ich ródłem były obserwacje Francuza Antoine'a Bovisa w latach trzydziestych naszego wieku. Podczas wakacji w Egipcie Bovis zwiedzał Wielkš Piramidę i zauważył, że zwłoki małych zwierzšt, które dostały się do jej wnętrza, nie ulegajš rozkładowi, lecz sš dobrze zachowane mimo wilgoci. Powróciwszy do kraju, przeprowadził eksperymenty za pomocš kartonowego modelu piramidy i stwierdził, że warzywa umieszczone w jego wnętrzu dłużej zachowujš wieżoć.
Sensacyjne doniesienia o odkryciu Bovisa dotarły do czeskiego radiotechnika, Karela Drbala, który rozpoczšł badania w innym kierunku. Umiecił wewnštrz modelu piramidy tępe żyletki i ze zdumieniem stwierdził, że same się ostrzš. Był tak zaskoczony swoim odkryciem, że w 1949 r. złożył podanie w praskim urzędzie patentowym o zarejestrowanie piramidki jako urzšdzenia do ostrzenia żyletek.
Eksperci urzędu patentowego przyjęli rewelacje Drbala ze zrozumiałym sceptycyzmem i odmówili przyznania patentu, do czasu przeprowadzenia własnych zadowalajšcych prób. Trwały one dziesięć lat, i należy mniemać, że zakończyły się sukcesem, ponieważ Drbal otrzymał patent nr 91304, a czeska fabryka niezwłocznie przystšpiła do produkcji kartonowych, a póniej styropianowych piramidek do ostrzenia żyletek. W opisie patentu jest niezwykle ważna wskazówka: żeby naostrzyć żyletkę, kierunek jej osi podłużnej musi być zgodny z kierunkiem pola magnetycznego ziemi.
Wielu badaczy jednak traktuje doniesienia o "mocy piramid" z wielkš rezerwš.
Podobne badania przeprowadzano często bez żadnych rezultatów. Sceptykom jednak sprzeciwia się doktor Lyall Watson, autor Supernature. Twierdzi on, że umiecił żyletkę o podwójnym ostrzu tuż pod szczytem kartonowej piramidy, ustawionej tak, że kierunki linii jej podstawy były zgodne z magnetycznymi kierunkami północ-południe i wschód-zachód, a ostrza żyletki były skierowane na wschód i zachód. Podobno tš samš żyletkš golił się codziennie przez cztery miesišce. Zauważył jednak, że nie wystarczy umiecić żyletki pod piramidš. Trzeba jš ułożyć na platformie, sięgajšcej jednej trzeciej wysokoci piramidy, którš należy ustawić z dala od urzšdzeń elektrycznych.
Podobne doniesienia opublikował Daily Mail (28 grudnia 1995 r.). A. Dempsey z Chester w Wielkiej Brytanii ogłosił, że kartonowa piramida spowodowała naostrzenie żyletki w trzy dni. Dzięki eksperymentowi golił się podobno tš samš taniš jednorazowš żyletkš przez 18 miesięcy. Wymiary piramidy Dempseya (i Watsona) odpowiadały wymiarom Wielkiej Piramidy w opowiednio pomniejszonej skali. Anglik umiecił ostrze na linii północ-południe, równolegle do jednego z boków, na pudełku zapałek, w odległoci jednej trzeciej wysokoci piramidy od podstawy.
Mechanizm tego niezwykłego zjawiska nadal pozostaje zagadkš. Watson przypuszczał, że kształt piramidy może wytwarzać wewnętrzne pole magnetyczne, które powoduje odtwarzanie kryształów wzdłuż ostrza tępej żyletki. Eksperymenty z zastosowaniem licznika Gaussa wykazały, że wewnštrz piramidy powstaje indukcja magnetyczna, a pole siłowe, które jš wzbudza może powodować dehydratację elektromagnetycznš. Być może włanie w ten sposób należy wyjaniać działanie wynalazku oraz koniecznoć ustawiania modeli piramid z dala od pól elektrycznych, które mogš kolidować z ich aktywnociš magnetycznš.
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska