Trójkšt Bermudzki13 czerwca 2002
Radio, prasa i telewizja powięciły Trójkštowi Bermudzkiemu wiele uwagi. Czy istnieje naprawdę? To już zupełnie inna historia. Według najrozmaitszych reportaży, artykułów i ksišżek, które pojawiły się na rynku w latach szećdziesištych i siedemdziesištych XX wieku, Trójkšt Bermudzki to tajemniczy rejon na zachodnim Atlantyku, w którym rzekomo zniknęło bez ladu bardzo wiele statków i samolotów, Od 1945 r. zanotowano ponad 100 takich przypadków. Oznaczono miejsca katastrof i na tej podstawie wytyczono trójkšt, łšczšc kraniec Florydy, Puerto Rico i Bermudy. Nazwę utworzył w 1964 r. Amerykanin Vincent Gaddis, wytrawny tropiciel tajemnic.
Powstały niezliczone teorie, wyjaniajšce przyczyny niezwykłych zjawisk w Trójkšcie Bermudzkim. Opowiadano o atakach potworów morskich, porwaniach przez kosmitów, podwodnych Atlantydach, gigantycznych falach tsunami, nagłym wydzielaniu się metanu z pokładów lodu na dnie morza, czarnej dziurze, anomaliach geomagnetycznych, gigantycznym krysztale zakrzywiajšcym przestrzeń wokół niewinnych ofiar (takie rozwišzanie zagadki zaproponował Charles Berlitz w bestsellerze The Bermuda Triangle.)
W zwišzku z Trójkštem Bermudzkim najczęciej cytuje się przykład z pięcioma bombowcami amerykańskimi Avenger. Szwadron wystartował po południu w korzystnych warunkach atmosferycznych na rutynowy trening z Fort Lauderdale Naval Air Station. Zniknšł w tym rejonie podczas złej pogody, wieczorem 5 grudnia 1945 r. Na poszukiwania wysłano samolot zwiadowczy Martin Mariner, który także zaginšł.
Często powtarza się informację o dziwnych komunikatach, przekazywanych przez dowódcę szwadronu, porucznika Charlesa C.Taylora przed zaginięciem samolotów: "Chyba zbaczamy z kursu... wszystko nie tak... jest dziwnie...nawet ocean wyglšda inaczej... chyba jestemy..." Były to jego ostatnie słowa. Kiedy jednak Lawrence D. Kusche, badacz z Arizona State University i autor wysoko cenionej ksišżki The Bermuda Triangle - Solved poddał ten przypadek analizie, nie znalazł żadnych dowodów, że Taylor rzeczywicie wypowiedział te słowa.
Oficjalny raport marynarki wojennej stwierdza, że zawiodły oba kompasy w samolocie Taylora, który mylnie ocenił pozycję szwadronu, zwiedziony podobieństwem między Wyspami Bahama i Florida Keys (nad którymi powinni przelatywać). Kiedy usiłował ustalić właciwš pozycję, samolotom zabrakło paliwa i runęły do oceanu w rodku nocy. Ciemnoć ukryła wszelkie lady przed wzrokiem ekip ratunkowych. O 7.50 ze statku SS Gaines Mills widziano samolot, który zapalił się nad morzem w rejonie Daytona Beach, po czym uderzył w wodę i eksplodował. Prawdopodobnie był to zaginiony samolot zwiadowczy.
Kusche i inni badacze ukazali także znaczne rozbieżnoci między licznymi opowieciami o katastrofach w tym rejonie i faktami, które można poddać weryfikacji. W ksišżce The Evidence for the Bermuda Triangle David Group podkrela, że rzekome "dowody" to w istocie błędy rzeczowe, mylne interpretacje i zniekształcenia faktów, skrywajšcych się za opisywanymi wydarzeniami. W niemal wszystkich przypadkach wyjanienie jest całkowicie naturalne i nie ma w nim żadnej tajemnicy.
Najsilniejszy cios rzekomej zagadce Trójkšta Bermudzkiego zadało londyńskie towarzystwo ubezpieczeń morskich Lloyda, w licie z 4 kwietnia 1975 r., opublikowanym w magazynie Fate: "Według rejestrów Lloyda, od 1955 r. na wiecie zatonęło 428 statków. Może zainteresuje Państwa fakt, że nasi agenci nie znaleli żadnych dowodów na poparcie twierdzenia, że w rejonie Trójkšta Bermudzkiego zdarza się więcej katastrof niż w innych częciach wiata."
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska
W zwišzku z Trójkštem Bermudzkim najczęciej cytuje się przykład z pięcioma bombowcami amerykańskimi Avenger. Szwadron wystartował po południu w korzystnych warunkach atmosferycznych na rutynowy trening z Fort Lauderdale Naval Air Station. Zniknšł w tym rejonie podczas złej pogody, wieczorem 5 grudnia 1945 r. Na poszukiwania wysłano samolot zwiadowczy Martin Mariner, który także zaginšł.Często powtarza się informację o dziwnych komunikatach, przekazywanych przez dowódcę szwadronu, porucznika Charlesa C.Taylora przed zaginięciem samolotów: "Chyba zbaczamy z kursu... wszystko nie tak... jest dziwnie...nawet ocean wyglšda inaczej... chyba jestemy..." Były to jego ostatnie słowa. Kiedy jednak Lawrence D. Kusche, badacz z Arizona State University i autor wysoko cenionej ksišżki The Bermuda Triangle - Solved poddał ten przypadek analizie, nie znalazł żadnych dowodów, że Taylor rzeczywicie wypowiedział te słowa.
Oficjalny raport marynarki wojennej stwierdza, że zawiodły oba kompasy w samolocie Taylora, który mylnie ocenił pozycję szwadronu, zwiedziony podobieństwem między Wyspami Bahama i Florida Keys (nad którymi powinni przelatywać). Kiedy usiłował ustalić właciwš pozycję, samolotom zabrakło paliwa i runęły do oceanu w rodku nocy. Ciemnoć ukryła wszelkie lady przed wzrokiem ekip ratunkowych. O 7.50 ze statku SS Gaines Mills widziano samolot, który zapalił się nad morzem w rejonie Daytona Beach, po czym uderzył w wodę i eksplodował. Prawdopodobnie był to zaginiony samolot zwiadowczy.
Kusche i inni badacze ukazali także znaczne rozbieżnoci między licznymi opowieciami o katastrofach w tym rejonie i faktami, które można poddać weryfikacji. W ksišżce The Evidence for the Bermuda Triangle David Group podkrela, że rzekome "dowody" to w istocie błędy rzeczowe, mylne interpretacje i zniekształcenia faktów, skrywajšcych się za opisywanymi wydarzeniami. W niemal wszystkich przypadkach wyjanienie jest całkowicie naturalne i nie ma w nim żadnej tajemnicy.
Najsilniejszy cios rzekomej zagadce Trójkšta Bermudzkiego zadało londyńskie towarzystwo ubezpieczeń morskich Lloyda, w licie z 4 kwietnia 1975 r., opublikowanym w magazynie Fate: "Według rejestrów Lloyda, od 1955 r. na wiecie zatonęło 428 statków. Może zainteresuje Państwa fakt, że nasi agenci nie znaleli żadnych dowodów na poparcie twierdzenia, że w rejonie Trójkšta Bermudzkiego zdarza się więcej katastrof niż w innych częciach wiata."
autor: Karl P. N. Shuker
tłumaczenie: Dorota Gostyńska