Warstwa ozonu zmniejsza się w szybkim tempie16 czerwca 2002Każdego roku dziura ozonowa nad Antarktydš staje się coraz większa, i prawie przyzwyczailimy się do niej. Obecnie jednak jest największa od czasu rozpoczęcia obserwacji i pomiarów, to jest od ponad 30 lat - podaje NASA.
W Kanadzie jak na Marsie16 czerwca 2002Na kanadyjskiej wyspie Devon leżšcej na 75 stopniu szerokoci geograficznej północnej (9 stopni poza kołem podbiegunowym) grupa zapaleńców - naukowców i techników - zainstalowała moduł przypominajšcy taki, jaki byłby zastosowany w przypadku wyprawy załogowej na Marsa.
Sondy polecš na komety i Merkurego16 czerwca 2002Amerykańska agencja kosmiczna NASA planuje nowe misje badawcze - na Merkurego i kometę P/Tempel 1 - w ramach programu tanich wypraw bezzałogowych - Discovery Program. Misje te majš pomóc m.in. w zrozumieniu mechanizmu powstania Układu Słonecznego oraz zbadania dotychczas słabiej poznanych planet.
Niebezpieczny manewr16 czerwca 2002W nocy z wtorku na rodę czasu polskiego sonda kosmiczna Cassini, odbywajšca od 15 padziernika 1997 roku lot w kierunku Jowisza i Saturna, zbliży się do Ziemi na odległoć 1166 km. Manewr ma na celu wykorzystanie ziemskiego pola grawitacyjnego do nadania sondzie większej prędkoci, zanim wyruszy ona w kierunku Jowisza. Aktywici antynuklearni protestujš, gdyż błšd w obliczeniach mógłby spowodować, że do atmosfery dostanie się pluton znajdujšcy się w generatorach energii elektrycznej.
Problemy podróżowania w kosmosie16 czerwca 2002Półtora tysišca lat temu chrzecijański Zachód patrzył na Ziemię jak na centrum Wszechwiata. Wreszcie jednak nie mógł już dłużej nie uznawać faktu, że to Ziemia kršży wokół Słońca, a nie odwrotnie. Wraz z coraz to nowszymi zdobyczami nauki krok po kroku dokonywano demontażu wyobrażenia o szczególnej pozycji naszej planety w Kosmosie. Dzi wiemy, że Droga Mleczna to tylko jeden z niezliczonych miliardów układów gwiezdnych Wszechwiata i że nasza Ziemia w żadnym razie nie stanowi centrum tego Wszechwiata, lecz leży gdzie na mało znaczšcym skraju Drogi Mlecznej, oddalona od jej centrum o całe 30 tysięcy lat wietlnych.
Zmierzch, białe noce, dzień polarny i noc polarna16 czerwca 2002Czas trwania zmierzchu zależy od szerokoci geograficznej miejsca obserwacji. Słońce przecina horyzont poruszajšc się po torze mniej lub bardziej do niego nachylonym, tak samo jak robiš to gwiazdy (rysunki poniżej). Na równiku (i w ogóle: w tropikach, w małych szerokociach geograficznych) Słońce wędruje niemal pionowo i w krótkim czasie chowa się pod horyzont na znacznš głębokoć.
Galileusz oglšda nowy obraz nieba16 czerwca 20027 stycznia 1610 r. astronom Galilei skierował swój dopiero co zbudowany teleskop ku plamce wiatła, która przesuwała sil powoli po czystym niebie nad włoskim miastem Padwa. Obserwował planetę Jowisz. Ku zaskoczeniu Galileusza planecie towarzyszyło co, co nazwał "czterema małymi gwiazdami". W istocie były to księżyce kršżšce wokół swego ogromnego towarzysza.
Poczštki obserwacji nieba16 czerwca 2002Od czasów starożytnego Babilonu obserwowano niebo nic po to, aby uzyskać obiektywnš wiedzę, lecz wierzono, iż wpływa ono na ludzkie losy. I jest tak w istocie Słońce i Księżyc powodujš zmiany pór roku oraz przypływy mórz i oceanów. Ponieważ od tych zjawisk zależy ludzkie życic, obu ciałom niebieskim oddawano boskš czeć. Inne planety i gwiazdy także były postrzegane jako bóstwa majšce władzę nad ludzkimi losami. Toteż wydawało się, że wiedza na temat gwiazd pozwoli przepowiadać przyszłoć. Mistyczne wierzenia i wiedza praktyczna rozwijały się równolegle. W wiecie starożytnym astronomia i astrologia były tym samym.
Znaki ciał niebieskich Układu Planetarnego16 czerwca 2002Tysišce lat mozolnie gromadzonej wiedzy ludzkiej zamkniętych zostało w tych kilku zaledwie tajemniczych znakach. Niepozorne kółko z kropkš w rodku - to najstarszy symbol astronomiczny, pochodzšcy jeszcze z Egiptu i oznaczajšcy centrum wszystkiego, całego otaczajšcego nas wiata, Słońce.
Skšd biorš się pory roku?16 czerwca 2002Ziemia nie tylko obraca się wokół własnej osi, lecz także kršży wokół Słońca. Czas, w którym dokonuje jednego okršżenia (poruszajšc się ze redniš prędkociš 30 km/s) jest równy jednemu rokowi. Jest to jednoczenie druga po dobie podstawowa jednostka naszej miary czasu, równa 365 dniom 5 godzinom 48 minutom i 46 sekundom. Podczas jednego okršżenia Słońca Ziemia wykonuje 365 i 1/4 obrotu wokół własnej osi.