Ostatnio na Forum

- ACTA
- 3 dni ciemności
- do Krisa
- Trzesienie ziemi w Polsce! - BRAWO !
- czy ktoś ma jakis kontakt z tamtym światem?
- Przebudzenie Atlantydzkich Kryształów
- Gdyby mrówki miały kapitalizm :-)
- Zapomniana historia Polski i świata
- Święta geometria i struktura rzeczywistości
- Nowy porządek świata

Fazy Księżyca
16 czerwca 2002
Ze wszystkich ciał niebieskich najbliżej Ziemi znajduje się Księżyc, który okršża naszš planetę po orbicie wokółziemskiej i jednoczeœnie obiega wraz z nami Słońce po orbicie wokółsłonecznej. Obok Słońca jest to jedyne ciało niebieskie, które widzimy gołym okiem nie jako punkt œwietlny, lecz jako tarczę z jaœniejszymi i ciemniejszymi plamami. W zależnoœci od swego położenia na orbicie wokółziemskiej, Księżyc ukazuje nam mniejszš lub większš częœć swej oœwietlonej przez Słońce półkuli. Dzięki temu w cišgu miesišca jego wyglšd zmienia się z dnia na dzień.

Księżyc i planety
16 czerwca 2002
Ekliptyka ma wielkie znaczenie dla orientacji na niebie nie tylko dlatego, że przesuwa się po niej Słońce. W jej pobliżu znajdujš się zawsze wszystkie planety i Księżyc. Wszystkie te ciała niebieskie poruszajš się z grubsza wzdłuż ekliptyki. Oznacza to oczywiœcie, że można je obserwować tylko na tle gwiazdozbiorów zodiaku. Księżyc jest na niebie najjaœniejszym obiektem po Słońcu.

Wszystko o drodze pozornego ruchu Słońca
16 czerwca 2002
Dopóki nie przeprowadzono odpowiednich doœwiadczeń, ruch obrotowy Ziemi można było obserwować tylko poprzez pozorny obrót sfery niebieskiej z towarzyszšcymi mu wschodami i zachodami ciał niebieskich. Podobnie było z ruchem obiegowym Ziemi po orbicie wokółsłonecznej, który obserwowano jako pozorny ruch Słońca.

Marsjańska twarz
16 czerwca 2002
Specjalista komputerowy Vincent DiPietro siedzi w archiwum lotów kosmicznych National Space Science Data Center NASA w Greenbelt w stanie Maryland i przeglšda niezliczone fotografie powierzchni Marsa. Nagle na jednym z czarno-białych zdjęć dostrzega "wypukły wizerunek podobny do ludzkiej twarzy", jak opisze póŸniej to, co zobaczył.

Jaki czas wskazujš zegarki na Ziemi
16 czerwca 2002
Wschody i zachody Słońca sš podstawš naszej rachuby czasu. Nasze zegarki naœladujš chód astronomicznego zegara, w którym wskazówkš jest Słońce. Mówimy, że o dwunastej w południe Słońce osišga najwyższy punkt swej dziennej wędrówki po niebie (dla obserwatorów z półkuli północnej znajduje się on na południowej stronie nieba; dla obserwatorów z półkuli południowej - na stronie północnej). Mówimy też, że o północy ukryte głęboko pod horyzontem Słońce znajduje się w najniższym punkcie swej dziennej drogi. W obu przypadkach popełniamy jednak nieœcisłoœć. Nasze zegarki wskazujš czas odmierzany nie przez ruch Słońca, lecz przez drgania zasilanych bateryjkš kryształów kwarcowych.

Skšd biorš się pory roku?
16 czerwca 2002
Ziemia nie tylko obraca się wokół własnej osi, lecz także kršży wokół Słońca. Czas, w którym dokonuje jednego okršżenia (poruszajšc się ze œredniš prędkoœciš 30 km/s) jest równy jednemu rokowi. Jest to jednoczeœnie druga po dobie podstawowa jednostka naszej miary czasu, równa 365 dniom 5 godzinom 48 minutom i 46 sekundom. Podczas jednego okršżenia Słońca Ziemia wykonuje 365 i 1/4 obrotu wokół własnej osi.

Znaki ciał niebieskich Układu Planetarnego
16 czerwca 2002
Tysišce lat mozolnie gromadzonej wiedzy ludzkiej zamkniętych zostało w tych kilku zaledwie tajemniczych znakach. Niepozorne kółko z kropkš w œrodku - to najstarszy symbol astronomiczny, pochodzšcy jeszcze z Egiptu i oznaczajšcy centrum wszystkiego, całego otaczajšcego nas œwiata, Słońce.

Poczštki obserwacji nieba
16 czerwca 2002
Od czasów starożytnego Babilonu obserwowano niebo nic po to, aby uzyskać obiektywnš wiedzę, lecz wierzono, iż wpływa ono na ludzkie losy. I jest tak w istocie Słońce i Księżyc powodujš zmiany pór roku oraz przypływy mórz i oceanów. Ponieważ od tych zjawisk zależy ludzkie życic, obu ciałom niebieskim oddawano boskš czeœć. Inne planety i gwiazdy także były postrzegane jako bóstwa majšce władzę nad ludzkimi losami. Toteż wydawało się, że wiedza na temat gwiazd pozwoli przepowiadać przyszłoœć. Mistyczne wierzenia i wiedza praktyczna rozwijały się równolegle. W œwiecie starożytnym astronomia i astrologia były tym samym.

Galileusz oglšda nowy obraz nieba
16 czerwca 2002
7 stycznia 1610 r. astronom Galilei skierował swój dopiero co zbudowany teleskop ku plamce œwiatła, która przesuwała sil powoli po czystym niebie nad włoskim miastem Padwa. Obserwował planetę Jowisz. Ku zaskoczeniu Galileusza planecie towarzyszyło coœ, co nazwał "czterema małymi gwiazdami". W istocie były to księżyce kršżšce wokół swego ogromnego towarzysza.