Ostatnio na Forum

- Chcesz się wzbogacić? [SPAM]
- Lech Walesa
- Czy My naprawde jesteśmy sobą?... zmieńmy świat!!
- Apel do wierzących Katolików
- ENERGIA ODNAWIALNA , FREE ENERGY
- Strefa Zero w Nowym Jorku
- Herosi
- coś lata po "moim" niebie...
- Oddychanie holotropowe
- www.scribd.com

Zagadki Sfinksa
13 czerwca 2002
Od czasów starożytnego egipskiego Nowego Królestwa (ok. 1400 r. p.n.e.) do stworzenia nowożytnej egiptologii w XIX w. (dzięki badaniom Sir Flindera Petrie i jego następców) panowała zgodna opinia, że Wielki Sfinks z Gizy pochodzi z okresu poprzedzajšcego Czwartš Dynastię Egiptu (jej poczštek przypada około 2550 r. p.n.e.). Egiptolodzy XX w. sš jednak głęboko przekonani, że wzniesiono go około 2500 r. p.n.e., w okresie panowania faraona Khafre (Chefrena) z Czwartej Dynastii, a jego oblicze to wizerunek twarzy samego faraona.

Œlady diabelskich kopyt
13 czerwca 2002
Powszechnie wiadomo, że The Times nie publikuje nie potwierdzonych i sensacyjnych informacji. Właœnie dlatego czytelnicy, a wœród nich naukowcy, zwrócili uwagę na zaskakujšcš wiadomoœć z 16 lutego 1855 r.

Tajemnicza moc piramid
13 czerwca 2002
Od czasu powstania, około 2600 r. p.n.e., Wielka Piramida Cheopsa (Khufu) w Gizie w Egipcie opanowała ludzkš wyobraŸnię i zainspirowała powstanie wielu niezwykłych teorii. Do najbardziej kontrowersyjnych należy tak zwana piramidologia i przekonanie o mocy piramid.

Szary Olbrzym z Ben MacDhui
13 czerwca 2002
Ben MacDhui (1309 m) jest najwyższym szczytem w górach Grampian i drugim pod względem wysokoœci szczytem Szkocji. Prócz wielkoœci ma także inny tytuł do chwały, jako siedziba niezwykłej istoty. Wielu amatorów wędrówek twierdzi, że na górze mieszka złoœliwy stwór o ludzkich kształtach, zwany Am Fear Liath Mor czyli Szarym Olbrzymem.

Kornwalijski człowiek-sowa
13 czerwca 2002
W 1976 r. kilka nastolatek i kilkoro dzieci widziało, niezależnie od siebie, dziwnego opierzonego "człowieka-sowę" w pobliżu koœcioła w Mawnan, małym miasteczku na południowym wybrzeżu Kornwalii. Na podstawie rysunku sporzšdzonego przez naocznego œwiadka June Melling, lat 12, która 17 kwietnia widziała stwora nad wieżš koœcielnš, można stwierdzić, że przypominał on człowieka o spiczastych uszach, czarnym dziobie i parze skrzydeł. Na rysunku wykonanym przez Sally Chapman istota bardziej przypomina sowę. Sally wraz z oleżankš widziały, jak dziwne stworzenie stoi wœród sosen w lesie w pobliżu koœcioła, po czym odlatuje. Zdarzenie miało miejsce 3 lipca. Według Sally i drugiego naocznego œwiadka, Barbary Perry, była to sowa wielkoœci mężczyzny, o płonšcych czerwonych oczach, spiczastych uszach i łapach jak obcęgi.

Morzanie
13 czerwca 2002
Według starej legendy kornwalijskiej syrena zakochała się w melodyjnym œpiewie Matthew Trewhelli, chórzysty z koœcioła w Zennor, i zwabiła go w morskie głębiny, gdzie wzięli œlub i dochowali się licznego potomstwa. Opowieœci o mieszkańcach mórz to zwykle legendy i podania ludowe. W archiwach zachowały się jednak niezwykłe relacje, które trudno zaliczyć do tej kategorii.

Zielone dzieci z Woolpit
13 czerwca 2002
Niezwykłš opowieœć o zielonych dzieciach z Woolpit przekazali jako pierwsi dwaj œredniowieczni kronikarze - Ralph, opat Coggeshall i William z Newburgh. Pewnego dnia, za panowania króla Stephena (1135-54) w wilczych dołach w pobliżu osady Woolpit w Suffolk znaleziono dwoje zapłakanych, zabłškanych dzieci, samotnych i zaniedbanych. Wieœniaków zaskoczyło nie tylko dziwne zachowanie dzieci i ich niezrozumiała mowa, lecz przede wszystkim ich wyglšd zewnętrzny. Ubrania dzieci, ich oczy i, co najdziwniejsze, skóra były zielone! Zabrano je do domu pana feudalnego Sir Richarda de Calne, gdzie zamieszkały. Próbowano je karmić, ale przez dłuższy czas dzieci nie chciały jeœć niczego prócz zielonej fasoli. Młodsze dziecko, chłopczyk, zmarło w niecały rok póŸniej. Dziewczynka jednak nabrała sił i pozostała w osadzie. Z czasem zielone zabarwienie skóry ustšpiło, dziewczynka dorosła i, poœlubiła mężczyznę z King's Lynn w Norfolk.

Nessie, Teggie i inne potwory z brytyjskich jezior
13 czerwca 2002
Pierwsza wiadomoœć o spotkaniu Nessie ze œwiętym Columbš pochodzi z 580 r. Tajemniczy szkocki potwór o długiej szyi i garbatym tułowiu, żyjšcy w Loch Ness jest chyba najsłynniejszym zagadkowym stworzeniem na œwiecie. Nieuchronnie więc pojawiało się także wiele zmyœlonych opowieœci zwišzanych z potworem, co sprawiło, że sceptycy podważajš wiarygodnoœć relacji naocznych œwiadków i niemal całej dokumentacji fotograficznej, przedstawiajšcej stwora wynurzajšcego się z wody.

Bestia z Exmoor i inne zagadkowe koty Brytanii
13 czerwca 2002
Wiosnš 1983 r. rozniosła się wieœć o nieznanym drapieżniku, który zabija owce na farmie Erica Leya w South Molton na bagnach Exmoor. Jednoczeœnie mieszkańcy tych okolic opowiadali o spotkaniach z czarnym kotem, podobnym do pantery. Uznano więc, że właœnie to zwierzę zabija owce. Królewska Marynarka zorganizowała bezskutecznš obławę na drapieżnika. Przyrodnicy, którzy oglšdali martwe owce zauważyli jednak, że zwierzę, które je zabiło, bardziej przypominało psa niż kota, a bezpańskie psy włóczšce się po bagnach bardzo często napadały na stada bydła.

Irlandzkie ruchome posagi
13 czerwca 2002
Czternastego lutego 1985 r, kilkoro dzieci z trzydziestoosobowej grupy, modlšcej się w koœciele Marii Panny, w hrabstwie Kerry oznajmiło, że skinęła na nie prawa dłoń figury Jezusa i poruszyły się oczy posšgu Madonny. Miesišc póŸniej dzieci opowiadały, że poruszył się posšg w koœciele w Ballydesmond w hrabstwie Cork. Był to poczštek roku cudów, w którym wizerunki religijne w całej Irlandii wykazywały - w różnym stopniu - osobliwš ruchliwoœć. Największy cud wydarzył się w Ballinspittle W hrabstwie Cork: siedemnastoletnia Clare 0'Mahoney i jej matka oznajmiły, że widziały, jak posšg o wadze 152 kg, przedstawiajšcy Dziewicę Marię kołysze się w przód i w tył. Zaobserwowały jego ruchy, kiedy przechodziły obok niszy wieczorem 22 lipca. Wyznanie dało poczštek fali wielkiego zainteresowania cudownym posšgiem. Przez cztery miesišce sanktuarium odwiedziło wielu ludzi, którzy utrzymywali, że posšg nie tylko się kołysze, lecz także porusza głowš i ramionami. Dwa dni po cudzie, którego doœwiadczyły panie 0'Mahoney, ruchy posšgu zaobserwował zaniepokojony sierżant John Murray z Garda Siochana. Twierdził, że posšg wibrował tak silnie, jakby za chwilę miał się przewrócić.